Τρίτη, 10 Οκτωβρίου 2017

«ΜΙΚΡΟ ΠΑΙΔΙ ΑΜΟΥΣΤΑΚΟ» της Μαρίας Κολοβού Ρουμελιώτη

Αποτέλεσμα εικόνας για γκέμια

ΜΙΚΡΟ ΠΑΙΔΙ ΑΜΟΥΣΤΑΚΟ

Μικρό παιδί αμούστακο βαδίζει με καμάρι
Κρατάει μπόι ανθηρό και γκέμια τ’ Αλωνάρη
Σε βρύση στέκει δροσερή νίβει το πρόσωπό του
Και βγάζει απ’ το δισάκι του τ’ αδούλωτο όνειρο του.
Όνειρο τρέξε μακριά και πάλι γύρνα πίσω
Ήλιους φεγγάρια και ουρανούς το σώμα μου να ντύσω
Μ’ άστρα να λούσεις την ψυχή  και το κορμί ν’ αγγίξεις
Με της αγάπης το φιλί για  να με σεργιανίσεις.

Παρασκευή, 21 Ιουλίου 2017

Μαρία Κολοβού Ρουμελιώτη


Τρίτη, 3 Οκτωβρίου 2017

«ΔΙΑΦΥΓΗ» της Μαρίας Κολοβού Ρουμελιώτη



Αποτέλεσμα εικόνας για πλαι στη λιμνη με τα νουφαρα

ΔΙΑΦΥΓΗ

Πάμε να φύγουμε από ‘δω.
Να δραπετεύσουμε μακριά απ’ αυτά που μας δηλητηριάζουν.
Να πιούμε νερό από τις ρίζες του πλάτανου
Που αγκαλιάζουν  της αγνότητας το σώμα.
Να ξεδιψάσουμε πλάι στη λίμνη με τα νούφαρα
Εκεί που έχουμε αφημένα τα παιδικά μας λάφυρα να μας περιμένουν:
Σαΐτες από χρυσοκλωστές της γιαγιάς.
Δόρατα απ’ τα υνιά των γερόντων.
Καινούργια εργόχειρα να πλέξουμε
Μ’ ατσάλινες   αλύσους να δέσουμε  τους όρκους
Αδιαίρετα να κρατηθούν τα όνειρα.

Πάμε να φύγουμε μακριά...
Τα μονοπάτια τα παλιά  νοστάλγησαν τους πεζοπόρους.
Η γέρικη ελάτη ανοιχτή θα ‘χει τη διάτρητη αγκάλη της.
Πάνω απ’ τα κλώνια της θα ξεκρεμάσουμε τα φυλαγμένα άρματα μας.
Τον κλεφτοπόλεμο να φέρουμε εις πέρας με της ευθύνης την συναίσθηση.

Πάμε, σου λέω.
Την άφθαρτη αλήθεια στο ρετσίνι να βουτήξουμε.
Τα ιερά και τους βωμούς να αναστηλώσουμε.
Στον ομφαλό της γης να μετοικήσουμε  βαφτισμένοι με  ονόματα ελληνικά.

Πάμε! Η αδράνεια χρεώνετε ακριβά.
Ο χρόνος  μας στενεύει…
Στα θεοβάδιστα βουνά ξυπόλυτοι να περπατήσουμε.
Να γειωθούμε στο σώμα τους.
Εκεί οι Κένταυροι βοτάνια γιατρικά θα ενδύσουν τις πληγές μας.
Το πυορρόημα του έλκους θα στερέψουν με κλώνους απ’ αγριελιά.
Τα καρκινώματα θα γιάνουν
Με δεσμίδες φωτός από τους κεραυνούς του Δία.

Η αρχή είναι το ήμισυ του παντός. 
΄Η τώρα ή ποτέ!
Πάμε! Στα Θέατρα και στις Αγορές
το φτέρωμα της φτερωτής νίκης να αναστηλώσουμε.

Είναι φωτιά της θέλησης η φλόγα.  
Διαφυγής άσβεστο φως σε τόπο ιερό.
Πάμε, τώρα!  Αετοί περήφανοι να γίνουμε.
Φερέλπιδες  σωτηρίας.
Προτού σκλάβους μας πουλήσουνε στις παγκόσμιες αγορές.

5 Σεπτέμβρη 2017

Μαρία Κολοβού Ρουμελιώτη


Τετάρτη, 27 Σεπτεμβρίου 2017

Από τη σελίδα 17 του ΝΕΟΥ ΤΕΥΧΟΥΣ του ΚΕΛΑΙΝΩ





ΜΠΛΕΓΜΕΝΟΙ ΣΕ ΙΣΤΟΥΣ ΑΡΑΧΝΗΣ
της Μαρίας Κολοβού Ρουμελιώτη

Σκοτεινιασμένα  καταφύγια με αράχνης ιστό τυλιγμένα. Δίχως  χαραμάδα ελπίδας. Με άδεια πιάτα στη γωνιά. Μοναχικά κειμήλια, παλαιωμένα.…
Στείρα η γεύση του χαμόγελου. Στα τάρταρα ορκίστηκε  η χαρά… Δεν την άγγιξε η γλύκα του ψωμιού και η μητρική ανάσα. Μαρμαρωμένες έγνοιες στου μεροκάματου τη στράτα…
Μανταλωμένα τα παραθυρόφυλλα.  Κλέφτρες οι έγνοιες, τρυπώνουν, μ’ άγρυπνα μάτια, κατακόκκινα, ματωμένα. Δίχως  άστρα,  φεγγάρια κι ονειρέματα  ν’ ανατέλλουν σε τούτο το αντάμωμα....
Τσακισμένα σκηνικά σε θάλασσες αγριεμένες. Τρέμει το φυλλοκάρδι, ανήμπορο. Στο ξεροβόρι και στην άπνοια ίδιος ο θάνατος παραφυλάει να κλέψει του ανδρειωμένου τα σπαθιά!
Άσπερμος ο σπόρος της γενιάς. Με λανθασμένες διαγνώσεις εκτέλεσαν πισώπλατα τη κονιοποίηση τους. Ευνουχισμένος σπέρνεται σ’ εμπλουτισμένο χώμα με κόκκαλα και αίμα.
Και χρωστούμε συγνώμη γι αυτήν  τη γενιά…

Συγνώμη ήταν λάθος, τούτης της περιφρονημένης διαδρομής  η εξέλιξη. Εμείς οι γεροντότεροι, βολεμένοι και καλοταϊσμένοι αφεντάδες, δίχως μετάνοια, πορευτήκαμε... Δε ρίξαμε μια ματιά πίσω, μα ούτε κι εμπρός, να δράξουμε της ετοιμόγεννης δόξας το στεφάνι∙ τ’ άρματα να κρατήσουμε και τα ετοιμοπόλεμα σπαθιά που τροχισμένα περίμεναν∙ παρά  τ’ αφήκαμε  να σκουριάσουν, κρεμασμένα κειμήλια στις προθήκες της ακάματης γενιάς μας.
Αθώρητες έμειναν οι πληγές στα μάτια μας. Καμιά παλιά περηφάνια δεν τις γιάτρεψε αφού αξιοθρήνητα  δούλεψαν τα μυαλά  και τα μπράτσα εκείνων που ορκίστηκαν για πίστη…
Ας έλειπαν τα τραπεζώματα που έγιναν για στέρηση δική σας. Χρέη μας φόρτωσαν και υποθήκευσαν αιώνια τις ψυχές μας. Είλωτες, δούλοι δικοί τους μια ζωή γενήκαμε. Να  υπηρετούμε αφεντικά σε ξενικό και ντόπιο χώμα.
Μόλις που γευτήκαμε κάτι από λίγη δόξα… Κατέβηκε για λίγο στο λαρύγγι μας, την κοινωνήσαμε. Μας κάθισε η μπουκιά καταμεσής του φάρυγγα. Ούτε δύναμη να ξεφυσήσουμε, να διώξουμε το βάσανο που κάρφωσε σαν κόκκαλο ψαριού την ψυχή μας!..
Σπασμωδικές χειρονομίες και υποκλίσεις στους σώστες μας για μια στάλα ψωμί που δεν αρκεί μήτε για λειτουργιά και μνημόσυνο στους ατίμητους ήρωες. Τραγικές οι διαπιστώσεις, μας πνίγουν. Τάχα   τι περιμένετε για απολαβή; Η θεία δίκη τελμάτωσε. Κλεισμένες πόρτες παντού. Κι εκείνα τα τρανά συμπόσια, σπανίσανε. Οι γάμοι, οι γιορτές και   τα βαφτίσια στροβιλίστηκαν σαν ανεμοσκόρπισμα… Ζουν το ολοκληρωτικό τους ξερίζωμα. Η φυλή ορφάνεψε από γενναίους μαχητές. Μονάχα εδώ κι εκεί ετοιμοθάνατες ανθρώπινες φιγούρες αντιστέκονται του δήμιου, παρέα με κάτι ορδές βαρβάρων που σπάζουν  σε κομμάτια τη δόξα, μεταπουλώντας την….
Τ’ αμπέλια, οι ελιές και τα χρυσά χωράφια ορφάνεψαν από αμπελουργούς και κτηματίες. Κι ήταν άναρχη εκείνη η παραίτηση και η αποκοπή από της γης το σώμα. Δίχως σέβας. Δίχως πιστευτά προσχήματα. Έτσι… για τη μεγάλη ζωή που ‘ταζαν  οι μεγάλοι!  
Κουλουριαστήκαν τα κορμιά στη μαλθακότητα. Τράνεψαν τα απραγματοποίητα όνειρα  με την απουσία του ήλιου. Ταξίδεψαν με δανεικό παρά χορταίνοντας την αθεράπευτη περηφάνια τους. Μια ψεύτικη περηφάνια που ξεχείλισε αλλόφρονα   κι αφόρμισε τις πληγές μας...

«ΣΠΑΡΑΓΜΑ» της Μαρίας Κολοβού Ρουμελιώτη


ΣΠΑΡΑΓΜΑ 

Σαν σε κοιτάζω ορέ ζωή σαν θάλασσα μου μοιάζεις
Αλλάζεις χίλια χρώματα στο κάθε σου λεπτό
Τη μια φορείς το θαλασσί την άλλη το κατράμι
Με χαϊμαλιά εξωτικά μπλεγμένα στο λαιμό.
Φιλί σου δίνω της ζωής μα εσύ δε γαληνεύεις 
Κρόσσια του ήλιου σου φορώ μα εσύ αλλού ανθείς
Σκλάβο με σέρνεις πίσω σου και με θηλιές με δέρνεις
Κι εγκυμονείς στη σάρκα μου αυτό που εσύ ποθείς.

Τρίτη, 5 Σεπτεμβρίου 2017

Μαρία Κολοβού Ρουμελιώτη

Σάββατο, 9 Σεπτεμβρίου 2017

Η Ένωση Ελλήνων Λογοτεχνών προκηρύσσει Πανελλήνιους Διαγωνισμούς, για το έτος 2017

ΕΝΩΣΗ ΕΛΛΗΝΩΝ ΛΟΓΟΤΕΧΝΩΝ ΤΟ ΑΡΧΑΙΟΤΕΡΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΚΟ ΣΩΜΑΤΕΙΟ
Ζωοδόχου πηγής 2 – 4, 10678 Αθήνα τηλ.- fax: 2103819571 
ΠΡΟΚΗΡΥΞΗ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΚΟΥ ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΟΥ ΕΝΗΛΙΚΩΝ 
Η Ένωση Ελλήνων Λογοτεχνών προκηρύσσει, για το έτος 2017, τους πιο κάτω Πανελλήνιους Διαγωνισμούς: 
α) ΠΟΙΗΣΗΣ: Μέχρι είκοσι (20) στίχους έμμετρους ή ελεύθερους.
β) ΔΙΗΓΗΜΑΤΟΣ: Μέχρι τέσσερις (4) σελίδες, μεγέθους Α4, με θέμα: "Διαβάζοντας Νίκο Καζατζάκη"
γ) ΧΡΟΝΙΚΟΥ ΜΑΡΤΥΡΙΑΣ: Μέχρι τέσσερις (4) σελίδες, μεγέθους Α4
δ) ΘΕΑΤΡΙΚΟΥ ΕΡΓΟΥ: Μέχρι πενήντα (50) σελίδες, μεγέθους Α4
ε) ΠΑΙΔΙΚΟΥ ΕΡΓΟΥ: (Ποίηση ή Διηγήματα), τριών τυπογραφικών και άνω (Έκδοση 2016-2017) Όλα τα θέματα του διαγωνισμού είναι ελεύθερα και μέγεθος γραμματοσειράς arial 12. 
ΟΡΟΙ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗΣ
1. Τα έργα να είναι ανέκδοτα και αδημοσίευτα.
2. Να υποβληθούν σε πέντε δακτυλογραφημένα αντίτυπα με ψευδώνυμο, το οποίο θα αναγράφεται στο επάνω δεξιό μέρος του κειμένου. Τα πραγματικά στοιχεία (ονοματεπώνυμο, διεύθυνση και τηλέφωνο) του διαγωνιζομένου να κλεισθούν σε μικρό φάκελο και στο εξωτερικό του μέρος να αναγραφεί το ψευδώνυμο. Τα πέντε αντίτυπα και ο μικρός φάκελος να σταλούν με απλή επιστολή (όχι συστημένη) στη διεύθυνση: Ένωση Ελλήνων Λογοτεχνών Τ. Θ. .8231 Τ.Κ. 102 10 Αθήνα Στο επάνω αριστερό μέρος του φακέλου αποστολής να αναγραφεί το ψευδώνυμο.
3. Ημερομηνία υποβολής είναι μέχρι 31 Οκτωβρίου 2017. Θα λαμβάνεται υπό­ψη η σφραγίδα του ταχυδρομείου.
4. Τα υποβαλλόμενα κείμενα δεν επιστρέφονται.
5. Ο χρόνος και ο χώρος της απονομής των βραβείων και επαίνων θα ανακοινω­θεί έγκαιρα τηλεφωνικώς στους ενδιαφερόμενους και θ' αναρτηθεί από την 14η Δεκεμβρίου 2017 στις ιστοσελίδες της Ένωσης: www.logotexnes. gr και ellineslogotexnes.gr
6. Τα μέλη του Διοικητικού Συμβουλίου της Ένωσης δεν μπορούν να συμμε­τάσχουν, καθώς και οι τιμηθέντες με πρώτο βραβείο σε προηγούμενους δια­γωνισμούς της Ένωσης.
7. Η συμμετοχή στους διαγωνισμούς προϋποθέτει και την αποδοχή των όρων. ΕΝΩΣΗ ΕΛΛΗΝΩΝ ΛΟΓΟΤΕΧΝΩΝ ΤΟ ΑΡΧΑΙΟΤΕΡΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΚΟ ΣΩΜΑΤΕΙΟ Ζωοδόχου πηγής 2 – 4, 10678 Αθήνα τηλ.- fax: 2103819571 email: eel1930@gmail.com
8. Η κρίση της Κριτικής Επιτροπής είναι αμετάκλητη. ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ στο τηλέφωνο 210-3819571, καθημερινώς. Για το Δ. Σ.
 Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ
ΛΕΥΤΕΡΗΣ ΤΖΟΚΑΣ

ΠΡΟΚΗΡΥΞΗ ΤΟΥ 36ου ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟΥ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΚΟΥ ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΟΥ ΤΗΣ ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΑΣ ΕΝΩΣΗΣ ΛΟΓΟΤΕΧΝΩΝ (Π.Ε.Λ.)


ΠΡΟΚΗΡΥΞΗ ΤΟΥ 36ου ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟΥ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΚΟΥ ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΟΥ ΤΗΣ ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΑΣ ΕΝΩΣΗΣ ΛΟΓΟΤΕΧΝΩΝ (Π.Ε.Λ.)
Η Πανελλήνια Ένωση Λογοτεχνών (Π.Ε.Λ.) προκηρύσσει τον 36ο Πανελλήνιο Λογοτεχνικό Διαγωνισμό για το έτος 2017. Ο διαγωνισμός περιλαμβάνει τα κάτωθι είδη του λόγου : Ποίηση, Μυθιστόρημα, Δοκίμιο και Παραμύθι.
Όπως γίνεται αντιληπτό, τα είδη του διαγωνισμού, θα γίνονται εκ περιτροπής, ανά διετία.Αναλυτικά λοιπόν, η Ποίηση θα υπάρχει κάθε έτος και θα πλαισιώνεται τη μία χρονιά με το Διήγημα, τη Νουβέλα και το Θεατρικό και την επόμενη χρονιά ο διαγωνισμός θα περιλαμβάνει την Ποίηση, το Μυθιστόρημα, το Δοκίμιο και το Παραμύθι.
Δικαίωμα συμμετοχής έχουν όλοι οι εντός και εκτός Ελλάδος διαμένοντες ενήλικες ελληνόφωνοι, εξαιρουμένων των βραβευθέντων στον εν λόγω διαγωνισμό τα τελευταία πέντε χρόνια με Α΄ βραβείο για την κατηγορία που βραβεύτηκαν.
Οι διαγωνιζόμενοι μπορούν να λάβουν μέρος σε ένα ή και περισσότερα είδη, αλλά με ένα μόνο έργο τους για κάθε είδος και οπωσδήποτε αδημοσίευτο.
Το ποίημα θα πρέπει να μην υπερβαίνει τους 30 στίχους, το Μυθιστόρημα τις 90 σελίδες, το Δοκίμιο τις 15 σελίδες, το Παραμύθι τις 10 σελίδες. Κάθε έργο θα πρέπει να σταλεί σε πέντε δακτυλογραφημένα αντίτυπα με ψευδώνυμο επάνω δεξιά. (Το μέγεθος των χαρακτήρων να είναι σε όλα 14 Palatino linotype)
Οι διαγωνιζόμενοι θα πρέπει να εσωκλείσουν στο μεγάλο φάκελο, ένα μικρότερο κλειστό φάκελο όπου θα γράφουν απ’ έξω το ψευδώνυμό τους και τον τίτλο και το είδος του έργου, ενώ μέσα σ’ αυτόν πρέπει να υπάρχουν τα εξής προσωπικά πλήρη τους στοιχεία: Ονοματεπώνυμο, διεύθυνση κατοικίας, ταχυδρομικός κώδικας, τηλέφωνο (σταθερό και κινητό), e-mail, ο τίτλος του έργου και το ψευδώνυμο.
Τα έργα πρέπει να σταλούν ταχυδρομικά, με απλή επιστολή και όχι συστημένη, στα γραφεία της Πανελλήνιας Ένωσης Λογοτεχνών, Γερανίου 41(Ομόνοια), 2ος όροφος, Τ.Κ. 10431 – Αθήνα, με την ένδειξη (πάνω στο φάκελο) αντίστοιχη προς το είδος στο οποίο λαμβάνουν μέρος, π.χ «για τον Διαγωνισμό Μυθιστόρημα» ή «για τον Διαγωνισμό Παραμύθι» κ.τ.λ.
Στη θέση του αποστολέα να σημειωθεί μόνο το ψευδώνυμο.
Σε περίπτωση που ένας διαγωνιζόμενος λάβει μέρος σε περισσότερα του ενός είδους, μπορεί τους φακέλους με το κάθε είδος και τις σχετικές ενδείξεις (που ο καθένας τους θα περιέχει σε ξεχωριστό κλειστό φάκελο προσωπικών στοιχείων ) να τους τοποθετήσει μέσα σε μεγαλύτερο, στον οποίο όμως θα αναγράφονται όλα τα είδη που περιέχει π.χ. «για τους διαγωνισμούς Μυθιστόρημα και Παραμύθι κ.α».
Η αποστολή των έργων δεν θα πρέπει να γίνει πριν την 11η Σεπτεμβρίου 2017.
Τελευταία ημερομηνία αποστολής των έργων ορίζεται η 20η Οκτωβρίου 2017.
Οι διακριθέντες θα ειδοποιηθούν έγκαιρα για την τελετή βράβευσης, η ημερομηνία της οποίας θα κοινοποιηθεί με νεότερη ανακοίνωσή μας (εκτιμώμενος χρόνος μέσα Ιανουαρίου 2018).
Τα αποτελέσματα δεν ανακοινώνονται στις ιστοσελίδες της Π.Ε.Λ. ή οπουδήποτε αλλού πριν από την τελετή βράβευσης.
Επειδή στα μη βραβευθέντα έργα δεν αποκαλύπτονται τα στοιχεία των διαγωνιζομένων, δεν υπάρχει η δυνατότητα πληροφοριών για την επίδοσή τους, και δεν δίδονται πληροφορίες αναφορικά με την βαθμολογία τους.
Τα αποστέλλοντα έργα δεν επιστρέφονται, ενώ τα μη διακριθέντα έργα θα καταστραφούν μαζί με τα προσωπικά στοιχεία των διαγωνισθέντων.
Πληροφορίες για το διαγωνισμό στα τηλέφωνα: 6936600781 (κ. Ηλία Παπακωνσταντίνου Ilias Papakonstantinou) και 6977853235 (κα. Μαίρη Βούλγαρη Mairi Boulgari) και στο email της Π.Ε.Λ. :

Τρίτη, 5 Σεπτεμβρίου 2017

«ΑΝΤΡΕΙΕΥΜΑ» στίχοι της Μαρίας Κολοβού Ρουμελιώτη

Αποτέλεσμα εικόνας για θάλασσογραφίες
ΑΝΤΡΕΙΕΥΜΑ

Γοργή  η πικροθάλασσα φούσκωσε  περηφάνια
με την αντάρα ρήμαξε καρτερικά λιμάνια
Μα  ένα μικρό ψαρόπουλο στην άκρια ριγμένο
με το δεξί του το φτερό ανθρωποφαγωμένο
Στο κύμα πάνω νίβετε με τον αφρό μαλώνει
με τα χαλίκια ντύνεται  στα βράχια σκαρφαλώνει
Σηκώνει μπόι και κοιτά μακριά σ’ άλλες πατρίδες
εκεί που ανασταίνονται κάθε λογίς ακρίδες
Βλέπει ανθρώπινα κορμιά, αίμα ζεστό να τρέχει
και το σπασμένο του φτερό το ρίγος  το συντρέχει
Ραμφίζει το νωπό κορμί ρουφά δάκρυ  αλμύρας
σχίζει το πένθιμο ένδυμα της ανθρωποπλημμύρας 
Κρατεί πυξίδα το φτερό στο ράμφος βοτσαλάκι
και το αδούλωτο όνειρο χαρίζει  στο  αεράκι
Να ταξιδέψει μακριά εκεί που άνθρωποι ζούνε
και της ομόνοιας το φιλί παντοτινά ζητούνε.

Σάββατο, 29 Ιουλίου 2017