Σάββατο, 9 Σεπτεμβρίου 2017

Η Ένωση Ελλήνων Λογοτεχνών προκηρύσσει Πανελλήνιους Διαγωνισμούς, για το έτος 2017

ΕΝΩΣΗ ΕΛΛΗΝΩΝ ΛΟΓΟΤΕΧΝΩΝ ΤΟ ΑΡΧΑΙΟΤΕΡΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΚΟ ΣΩΜΑΤΕΙΟ
Ζωοδόχου πηγής 2 – 4, 10678 Αθήνα τηλ.- fax: 2103819571 
ΠΡΟΚΗΡΥΞΗ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΚΟΥ ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΟΥ ΕΝΗΛΙΚΩΝ 
Η Ένωση Ελλήνων Λογοτεχνών προκηρύσσει, για το έτος 2017, τους πιο κάτω Πανελλήνιους Διαγωνισμούς: 
α) ΠΟΙΗΣΗΣ: Μέχρι είκοσι (20) στίχους έμμετρους ή ελεύθερους.
β) ΔΙΗΓΗΜΑΤΟΣ: Μέχρι τέσσερις (4) σελίδες, μεγέθους Α4, με θέμα: "Διαβάζοντας Νίκο Καζατζάκη"
γ) ΧΡΟΝΙΚΟΥ ΜΑΡΤΥΡΙΑΣ: Μέχρι τέσσερις (4) σελίδες, μεγέθους Α4
δ) ΘΕΑΤΡΙΚΟΥ ΕΡΓΟΥ: Μέχρι πενήντα (50) σελίδες, μεγέθους Α4
ε) ΠΑΙΔΙΚΟΥ ΕΡΓΟΥ: (Ποίηση ή Διηγήματα), τριών τυπογραφικών και άνω (Έκδοση 2016-2017) Όλα τα θέματα του διαγωνισμού είναι ελεύθερα και μέγεθος γραμματοσειράς arial 12. 
ΟΡΟΙ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗΣ
1. Τα έργα να είναι ανέκδοτα και αδημοσίευτα.
2. Να υποβληθούν σε πέντε δακτυλογραφημένα αντίτυπα με ψευδώνυμο, το οποίο θα αναγράφεται στο επάνω δεξιό μέρος του κειμένου. Τα πραγματικά στοιχεία (ονοματεπώνυμο, διεύθυνση και τηλέφωνο) του διαγωνιζομένου να κλεισθούν σε μικρό φάκελο και στο εξωτερικό του μέρος να αναγραφεί το ψευδώνυμο. Τα πέντε αντίτυπα και ο μικρός φάκελος να σταλούν με απλή επιστολή (όχι συστημένη) στη διεύθυνση: Ένωση Ελλήνων Λογοτεχνών Τ. Θ. .8231 Τ.Κ. 102 10 Αθήνα Στο επάνω αριστερό μέρος του φακέλου αποστολής να αναγραφεί το ψευδώνυμο.
3. Ημερομηνία υποβολής είναι μέχρι 31 Οκτωβρίου 2017. Θα λαμβάνεται υπό­ψη η σφραγίδα του ταχυδρομείου.
4. Τα υποβαλλόμενα κείμενα δεν επιστρέφονται.
5. Ο χρόνος και ο χώρος της απονομής των βραβείων και επαίνων θα ανακοινω­θεί έγκαιρα τηλεφωνικώς στους ενδιαφερόμενους και θ' αναρτηθεί από την 14η Δεκεμβρίου 2017 στις ιστοσελίδες της Ένωσης: www.logotexnes. gr και ellineslogotexnes.gr
6. Τα μέλη του Διοικητικού Συμβουλίου της Ένωσης δεν μπορούν να συμμε­τάσχουν, καθώς και οι τιμηθέντες με πρώτο βραβείο σε προηγούμενους δια­γωνισμούς της Ένωσης.
7. Η συμμετοχή στους διαγωνισμούς προϋποθέτει και την αποδοχή των όρων. ΕΝΩΣΗ ΕΛΛΗΝΩΝ ΛΟΓΟΤΕΧΝΩΝ ΤΟ ΑΡΧΑΙΟΤΕΡΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΚΟ ΣΩΜΑΤΕΙΟ Ζωοδόχου πηγής 2 – 4, 10678 Αθήνα τηλ.- fax: 2103819571 email: eel1930@gmail.com
8. Η κρίση της Κριτικής Επιτροπής είναι αμετάκλητη. ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ στο τηλέφωνο 210-3819571, καθημερινώς. Για το Δ. Σ.
 Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ
ΛΕΥΤΕΡΗΣ ΤΖΟΚΑΣ

ΠΡΟΚΗΡΥΞΗ ΤΟΥ 36ου ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟΥ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΚΟΥ ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΟΥ ΤΗΣ ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΑΣ ΕΝΩΣΗΣ ΛΟΓΟΤΕΧΝΩΝ (Π.Ε.Λ.)


ΠΡΟΚΗΡΥΞΗ ΤΟΥ 36ου ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟΥ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΚΟΥ ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΟΥ ΤΗΣ ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΑΣ ΕΝΩΣΗΣ ΛΟΓΟΤΕΧΝΩΝ (Π.Ε.Λ.)
Η Πανελλήνια Ένωση Λογοτεχνών (Π.Ε.Λ.) προκηρύσσει τον 36ο Πανελλήνιο Λογοτεχνικό Διαγωνισμό για το έτος 2017. Ο διαγωνισμός περιλαμβάνει τα κάτωθι είδη του λόγου : Ποίηση, Μυθιστόρημα, Δοκίμιο και Παραμύθι.
Όπως γίνεται αντιληπτό, τα είδη του διαγωνισμού, θα γίνονται εκ περιτροπής, ανά διετία.Αναλυτικά λοιπόν, η Ποίηση θα υπάρχει κάθε έτος και θα πλαισιώνεται τη μία χρονιά με το Διήγημα, τη Νουβέλα και το Θεατρικό και την επόμενη χρονιά ο διαγωνισμός θα περιλαμβάνει την Ποίηση, το Μυθιστόρημα, το Δοκίμιο και το Παραμύθι.
Δικαίωμα συμμετοχής έχουν όλοι οι εντός και εκτός Ελλάδος διαμένοντες ενήλικες ελληνόφωνοι, εξαιρουμένων των βραβευθέντων στον εν λόγω διαγωνισμό τα τελευταία πέντε χρόνια με Α΄ βραβείο για την κατηγορία που βραβεύτηκαν.
Οι διαγωνιζόμενοι μπορούν να λάβουν μέρος σε ένα ή και περισσότερα είδη, αλλά με ένα μόνο έργο τους για κάθε είδος και οπωσδήποτε αδημοσίευτο.
Το ποίημα θα πρέπει να μην υπερβαίνει τους 30 στίχους, το Μυθιστόρημα τις 90 σελίδες, το Δοκίμιο τις 15 σελίδες, το Παραμύθι τις 10 σελίδες. Κάθε έργο θα πρέπει να σταλεί σε πέντε δακτυλογραφημένα αντίτυπα με ψευδώνυμο επάνω δεξιά. (Το μέγεθος των χαρακτήρων να είναι σε όλα 14 Palatino linotype)
Οι διαγωνιζόμενοι θα πρέπει να εσωκλείσουν στο μεγάλο φάκελο, ένα μικρότερο κλειστό φάκελο όπου θα γράφουν απ’ έξω το ψευδώνυμό τους και τον τίτλο και το είδος του έργου, ενώ μέσα σ’ αυτόν πρέπει να υπάρχουν τα εξής προσωπικά πλήρη τους στοιχεία: Ονοματεπώνυμο, διεύθυνση κατοικίας, ταχυδρομικός κώδικας, τηλέφωνο (σταθερό και κινητό), e-mail, ο τίτλος του έργου και το ψευδώνυμο.
Τα έργα πρέπει να σταλούν ταχυδρομικά, με απλή επιστολή και όχι συστημένη, στα γραφεία της Πανελλήνιας Ένωσης Λογοτεχνών, Γερανίου 41(Ομόνοια), 2ος όροφος, Τ.Κ. 10431 – Αθήνα, με την ένδειξη (πάνω στο φάκελο) αντίστοιχη προς το είδος στο οποίο λαμβάνουν μέρος, π.χ «για τον Διαγωνισμό Μυθιστόρημα» ή «για τον Διαγωνισμό Παραμύθι» κ.τ.λ.
Στη θέση του αποστολέα να σημειωθεί μόνο το ψευδώνυμο.
Σε περίπτωση που ένας διαγωνιζόμενος λάβει μέρος σε περισσότερα του ενός είδους, μπορεί τους φακέλους με το κάθε είδος και τις σχετικές ενδείξεις (που ο καθένας τους θα περιέχει σε ξεχωριστό κλειστό φάκελο προσωπικών στοιχείων ) να τους τοποθετήσει μέσα σε μεγαλύτερο, στον οποίο όμως θα αναγράφονται όλα τα είδη που περιέχει π.χ. «για τους διαγωνισμούς Μυθιστόρημα και Παραμύθι κ.α».
Η αποστολή των έργων δεν θα πρέπει να γίνει πριν την 11η Σεπτεμβρίου 2017.
Τελευταία ημερομηνία αποστολής των έργων ορίζεται η 20η Οκτωβρίου 2017.
Οι διακριθέντες θα ειδοποιηθούν έγκαιρα για την τελετή βράβευσης, η ημερομηνία της οποίας θα κοινοποιηθεί με νεότερη ανακοίνωσή μας (εκτιμώμενος χρόνος μέσα Ιανουαρίου 2018).
Τα αποτελέσματα δεν ανακοινώνονται στις ιστοσελίδες της Π.Ε.Λ. ή οπουδήποτε αλλού πριν από την τελετή βράβευσης.
Επειδή στα μη βραβευθέντα έργα δεν αποκαλύπτονται τα στοιχεία των διαγωνιζομένων, δεν υπάρχει η δυνατότητα πληροφοριών για την επίδοσή τους, και δεν δίδονται πληροφορίες αναφορικά με την βαθμολογία τους.
Τα αποστέλλοντα έργα δεν επιστρέφονται, ενώ τα μη διακριθέντα έργα θα καταστραφούν μαζί με τα προσωπικά στοιχεία των διαγωνισθέντων.
Πληροφορίες για το διαγωνισμό στα τηλέφωνα: 6936600781 (κ. Ηλία Παπακωνσταντίνου Ilias Papakonstantinou) και 6977853235 (κα. Μαίρη Βούλγαρη Mairi Boulgari) και στο email της Π.Ε.Λ. :

Τρίτη, 5 Σεπτεμβρίου 2017

«ΑΝΤΡΕΙΕΥΜΑ» στίχοι της Μαρίας Κολοβού Ρουμελιώτη

Αποτέλεσμα εικόνας για θάλασσογραφίες
ΑΝΤΡΕΙΕΥΜΑ

Γοργή  η πικροθάλασσα φούσκωσε  περηφάνια
με την αντάρα ρήμαξε καρτερικά λιμάνια
Μα  ένα μικρό ψαρόπουλο στην άκρια ριγμένο
με το δεξί του το φτερό ανθρωποφαγωμένο
Στο κύμα πάνω νίβετε με τον αφρό μαλώνει
με τα χαλίκια ντύνεται  στα βράχια σκαρφαλώνει
Σηκώνει μπόι και κοιτά μακριά σ’ άλλες πατρίδες
εκεί που ανασταίνονται κάθε λογίς ακρίδες
Βλέπει ανθρώπινα κορμιά, αίμα ζεστό να τρέχει
και το σπασμένο του φτερό το ρίγος  το συντρέχει
Ραμφίζει το νωπό κορμί ρουφά δάκρυ  αλμύρας
σχίζει το πένθιμο ένδυμα της ανθρωποπλημμύρας 
Κρατεί πυξίδα το φτερό στο ράμφος βοτσαλάκι
και το αδούλωτο όνειρο χαρίζει  στο  αεράκι
Να ταξιδέψει μακριά εκεί που άνθρωποι ζούνε
και της ομόνοιας το φιλί παντοτινά ζητούνε.

Σάββατο, 29 Ιουλίου 2017

«Γητέματα»

Αποτέλεσμα εικόνας για νούφαρων σπέρματα

Έγερνε το κορμί  σαν ιτιά κλαίουσα
Πάνω στη σκληρή μοίρα της πέτρας
Σκαλίζοντας   τις αγκίδες της μνήμης της.

Άοκνα σφυρηλατούσε
Τα απολιθώματα  της  φαντασίας της 
Λυτρωτικός χρησμός να γραφτεί
Με έργα και ημέρες δικές της. 

Τίποτε δεν μπόρεσε να προσάψει στη μοίρα της
Το μάγιστρο χρόνο  είχε  αποκάμει σύμμαχο
Μαζί  γρασάρανε τις σκουριασμένες πόρπες.

Απ’   την επέλαση των κυκλώνων
Το μαύρο   τους μάτι συγκράτησε 
Που έσερναν μαζί τους
Τ’ ακοίμητα όνειρα.

Τώρα πια γέρασε.
Έμαθε να λατομεί από το λατομείο της  καρδιάς
Κρίνους λευκούς  να λαξεύει
Στου νου  τα πυργόσπιτα.


Νούφαρων σπέρματα έρρινε
Εκεί που λίμναζαν οι προσευχές
Συντροφιά  με το   χώμα
Του πήλινου  κορμιού της.
Να ασπαστούν τα δάκρυα της
Στερνά  γητέματα να προσφέρει.

Τετάρτη, 30 Αυγούστου 2017 

Μαρία  Κολοβού - Ρουμελιώτη

Κυριακή, 30 Ιουλίου 2017

«ΚΟΜΜΑΤΙΑ ΤΟΥ ΑΓΩΝΑ» στίχοι της Μαρίας Κολοβού Ρουμελιώτη


Αποτέλεσμα εικόνας για χαμόγελα και τα όνειρα


ΚΟΜΜΑΤΙΑ ΤΟΥ ΑΓΩΝΑ

Ψωμί ζυμωμένο με αίμα τόσα χρόνια κοινωνούσαμε. 
Οι προσφορές  κομμάτια του αγώνα, 
ξεράθηκαν εγκαταλελειμμένες  στου Βοριά 
την ανελέητη μανία. 
Αντίδωρο που δεν κρατήθηκε σε αλώβητο χέρι. ΄
Λοξοδρόμησαν  οι λαγαροί ποταμοί. Βαμμένοι 
κόκκινο αίμα συνεχίζουν την πορεία τους. 
Πού ξάστερο νερό να ξεπλύνουμε 
τα σημάδια της πτώσης μας; 
Τα χαμόγελα και τα όνειρα πεθαίνουν παραπεταμένα 
στο βούρκο. Εξαργυρωμένη  
η αξία της τιμής  με χρήμα πλαστό. 
Ψυχή και σώμα ζυμωμένα 
άμορφος  σωρός χώματος. 
Τσαλαβουτώντας τον βούρκο δεν ξεχωρίζουμε 
το χέρι του Πλάστη μας. 
Πεινασμένα πιράνχας το εξαφάνισαν προτού  προλάβουμε 
να κρατήσουμε σανίδα σωτήριας. 
Οι άνθρωποι τράνεψαν 
της απανθρωπιάς το μπόι. 
Θεοί και δαίμονες τους σκιάζονται… 
Αλλάζουν δρόμο όταν τους συναντούνε. 
Όπου κι αν στρέψουμε το βλέμμα, 
παντού  σημάδια έκπτωσης.

Τρίτη, 3 Ιανουαρίου 2017

Μαρία Κολοβού Ρουμελιώτη


ΜΙΚΡΗ ΚΡΙΤΙΚΗ ΘΕΩΡΗΣΗ ΤΟΥ ΜΥΘΙΣΤΟΡΗΜΑΤΟΣ «ΑΛΦΕΣ» της Μαρίας Κολοβού Ρουμελιώτη από τον Γεράσιμο Μ. Λυμπεράτο.



Αν τον κάθε ένα μας κι όλους μαζί μας όριζε η μοίρα, η ιστορία μας απλά θα ήταν μια καταγραφή των πεπραγμένων της μοίρας, έτσι όπως αυτά εξιστορούνται από την συγγραφέα Μαρία Κολοβού Ρουμελιώτη στο μυθιστόρημά της «ΑΛΦΕΣ», εκδόσεις «ΤΟ ΔΟΝΤΙ», Δεκέμβριος 2016.
Η καταγραφή αυτής της μοίρας που παράγεται από αφηγήσεις, διαλόγους και βιώματα συγγενικών ανθρώπων κλειστών κοινωνιών σε επαρχία της Πελοποννήσου κατά τις αρχές του περασμένου αιώνα και πάρα πέρα, αντανακλά στο λεγόμενο πεπρωμένο και ό,τι σ’ αυτό συνεπάγεται, με το δράμα της αγροτικής οικογένειας, την τραγικότητα των στιγμών, την αδιάκοπη πάλη για επιβίωση, τις αντιπαραθέσεις του καλού και του κακού, του ηθικού και ανήθικου, του μίσους και της αγάπης, σε τελευταία ανάλυση όλα αυτά που τα καθορίζει η μοίρα.
Ανοίγοντας μια παρένθεση, τονίζουμε πως αυτές οι εξιστορήσεις -προς τιμή της συγγραφέως, ξεπερνούν το θετικό όριο αφήγησης που έχει σχέση με την αμεσότητα, τον ρεαλισμό και την ακριβή εικόνα των συμβάντων από τους ήρωες του μυθιστορήματος. Δεν προσπαθεί να κρύψει κάτι όσο οδυνηρό κι αν αυτό είναι. Λέει: Tα σύκα σύκα και την σκάφη σκάφη.
Ένα μόνο σημαντικότατο στοιχείο λείπει: H σύνδεσή του με τις οικονομικές και πολιτικές συνθήκες του καιρού εκείνου που θα έδειχνε στο τέλος την αιτία όλων αυτών των θετικών ή αρνητικών φαινομένων των κλειστών κοινωνιών. (Αν έμπαινε αυτό το κομμάτι, τότε σίγουρα δεν θα μιλούσαμε για μοίρα ή πεπρωμένο, αλλά για τους νόμους της αναγκαιότητας που εισάγει την κοινωνική εξέλιξη. Ξεφεύγοντας από το παλιό παίρνοντας μαζί μας τα θετικά του μόνο, εισερχόμαστε στο νέο με ό,τι αυτό συνεπάγεται. Όμως, και χωρίς αυτό το στοιχείο, διαβάζοντας τις «Άλφες», ο καθένας μπορεί να υποθέσει. Ιδιαίτερα οι ηλικιωμένοι που σε μεγάλο βαθμό έχουν και τις σχετικές εμπειρίες).
Κλείνοντας την παρένθεση επανερχόμαστε σε ένα άλλο στοιχείο που εμπλέκεται κι αυτό: «…Είναι η αγάπη μια ουράνια ευχή» μας λέει κάπου δια του στόματος της ηρωίδας της, η συγγραφέας. Άρα, έχουμε από την μια μεριά την μοίρα - το πεπρωμένο, και κοντά σ’ αυτά ουράνιες δυνάμεις. Όλα αυτά κυριαρχούν στις «ΑΛΦΕΣ» και διαμορφώνουν τις υποταγμένες στην μοίρα και τις ουράνιες δυνάμεις, ανθρώπινες σχέσεις. Διαμορφώνουν και τις αξίες και απαξίες. Είναι όμως έτσι; Ο 20ος  αιώνας από τις πρώτες δεκαετίες βρίσκει την Ελλάδα σε εξαιρετικά πολύπλοκες καταστάσεις. Ιδιαίτερα την επαρχία που ζει με κατάλοιπα ηθικής φεουδαρχικής και οθωμανικής προέλευσης, θρησκευτικές δεισιδαιμονίες και ιατρικών κομπογιαννίτικων προκαταλήψεων, έλλειψη παιδείας, πνευματικής ανάπτυξης.
Ο αποκλεισμός μέρους της Ελληνικής περιφέρειας από το γίγνεσθαι του καιρού εκείνου, αναγκάζει τις κλειστές κοινωνίες να υποταχτούν στα κατάλοιπα που προαναφέραμε, επηρεάζοντας την οικογένεια βάναυσα. Η ηθική του καιρού εκείνου θέλει θελημένα τη γυναίκα σκλάβα του εαυτού της, σκλάβα της οικογένειας, σκλάβα της κοινωνίας. Η παρθενική της υπόσταση και το «ευκατάστατο» τη θέλει ως υποψήφια νύφη, το εναντίον θα είναι η ατιμασμένη, το παραπέταγμα που όλοι θα την περιφρονούσαν.
Ο ξεσηκωμός στο Κιλελέρ το 1910 οι αγροτικές επαναστάσεις σ’ όλη την Ελλάδα όπως μας τις περιγράφει ο ιστορικός Γ. Κορδάτος, τα ορμητικά ποτάμια που ξεχύθηκαν με την Ρωσική προλεταριακή Οκτωβριανή επανάσταση το 1917 άρχισαν να διαμορφώνουν νέες καταστάσεις από χώρα σε χώρα. Νέες ιδέες, νέα συνθήματα, κοινωνική δικαιοσύνη, απελευθέρωση της γυναίκας, δουλειά για όλους, μόρφωση, ανθρώπινη διαβίωση, φιλία, συντροφικότητα, που όμως αυτά και ακόμη περισσότερα δεν είχαν πρόσβαση σε πολλές κλειστές κοινωνίες στην Ελλάδα, όπου ζούσαν τον «κόσμο τους»: Εγκλωβισμένοι στις όποιες χρόνιες αξίες ή απαξίες του καιρού εκείνου, στην σκληρή κληροδοτημένη πραγματικότητα που διαιωνιζόταν με το γάλα της μάνας στο παιδί, χωρίς ν’ αλλάζει τίποτε. Ο θάνατός σου η ζωή μου ή η προσπάθεια επιβίωσης κάτω απ’ τις χειρότερες συνθήκες. Με πιο τραγικό τον ρόλο της γυναίκας που καταπιεζότανε από παντού, «θεούς και δαίμονες». Όλα αυτά με κάθε δυνατή λεπτομέρεια αναφέρονται στο βιβλίο «ΑΛΦΕΣ». Ωστόσο η ουσία κατά την γνώμη μας στο τελικό συμπέρασμα που μας προδιαθέτει η συγγραφέας, είναι το ζήτημα της αγάπης αλλά και οι ορμήνιες για το ξέβγασμα στο φως από το τούνελ.
Τελικά τα παιδιά άνοιξαν τα φτερά τους παίρνοντας κάποια υγιή στοιχεία από το παλιό -κάθε εποχή είχε και κάποια υγιή στοιχεία- δια μέσω της μητέρας, αλλά και από τις διαμορφωμένες νέες σύγχρονες αξίες που όρισε η αναγκαιότητα δια μέσω της τεχνολογικής και ανθρώπινης κοινωνικής επανάστασης και της διάδοσης των νέων ιδεών που είχαν μεγάλη απήχηση.
Συμπερασματικά βλέπω τις «Άλφες» σαν μια μαρτυρία τραγικής έμπνευσης αποκομμένης όμως από τον πλατύτερο περίγυρο των συντελουμένων αλλαγών, που θα μας ανάγκαζαν να μιλούσαμε με την γλώσσα της κοινωνικής εξέλιξης. Ωστόσο, η λογοτεχνική δεινότητα της συγγραφέως, μας υποχρεώνει να αναγνωρίσουμε την επιτυχία της να μας μεταφέρει στο πνεύμα των κλειστών κοινωνιών της εποχής εκείνης. Μας βοηθά να καταλάβουμε την εποχή εκείνη, έστω κι έτσι. Και το φως στο τούνελ που μας δίδεται να μαρτυράει πως η ζωή συνεχίζεται και καθήκον όλων μας είναι να την κάνουμε καλύτερη.
Ακόμη, εμείς, πρέπει να τονίσουμε πως η αγάπη που «δεν έχει φράκτες και όρια», η πανανθρώπινη αγάπη σχετίζεται με αγώνες, με κοινωνική δικαιοσύνη, με την κατάργηση της εκμετάλλευσης ανθρώπου από άνθρωπο. Αν δεν υπάρχει αυτός ο συσχετισμός, τότε μπορεί να είναι αγάπη περιστασιακή, ατομική, το πολύ για την οικογένεια μου και τα παιδιά μου, στην βάση πιθανόν των οικ. συμφερόντων και τίποτε περισσότερο. Θα είναι μια αγάπη εντός ορίων που δεν βοηθάει συνολικά ν’ απαλλαγεί ο κόσμος από τα δεσμά του για να μην είναι υποχρεωμένος ο κάθε ένας να αφήνει απολογητικές Άλφες για να τις βρουν κάποιοι μετά θάνατο, αλλά η κοινωνία να αναλαβαίνει να χειραγωγεί σωστά τον κάθε άνθρωπο.
Η τελική μου εκτίμηση για το βιβλίο Άλφες είναι πως, η συγγραφέας μπόρεσε να προσεγγίσει με αρκετή σαφήνεια μια άλλη εποχή δωρίζοντας στο μυθιστόρημά της μορφή και περιεχόμενο. Επίσης, το βιβλίο ΑΛΦΕΣ έχει πολλαπλή χρησιμότητα για τις νέες γενιές ιδιαίτερα και για τα φιλοσοφικά ζητήματα που απορρέουν από αυτή τη γραφή. Το πάντρεμά της με την ποίηση, αποτελούν θετικό κέντρισμα για πλατύτερες συζητήσεις.
Αν όμως θέλαμε παρά ταύτα να προσφέρουμε λίγα λουλούδια χωρίς κουβέντα παραπανίσια, θα τα προσφέραμε νοητά πρώτα στην έννοια μάνα, την αιώνια μάνα της οικογένειας, της κοινωνίας και κατά δεύτερο στην συγγραφέα για το φτιάσιμο μιας τέτοιας μάνας, που μας κράτησε με ανοιχτό το στόμα ως την τελευταία σελίδα του βιβλίου.


28 Ιουλίου 2017

Γεράσιμος Μ. Λυμπεράτος

Παρασκευή, 21 Ιουλίου 2017

«ΜΕ ΤΗ ΣΙΓΗ» της Μαρίας Κολοβού Ρουμελιώτη

Αποτέλεσμα εικόνας για τη σιγή η νύχτα κάνει την περισυλλογή τ

«ΜΕ  ΤΗ ΣΙΓΗ»

Με  τη σιγή η νύχτα κάνει την  περισυλλογή της 
ταχτοποιώντας τις έγνοιες της μέρας στη βιτρίνα.  
Το πρωινό τιτίβισμα της ζωής ακούγεται 
μέσα σε σμήνη νεογέννητων περιστεριών. 
Το γλυκοχάραμα κυοφορούνται νέες ελπίδες. 
Με ζείδωρα ψίχουλα προσφοράς στ’ αχείλι, 
μ’ ένα δροσό φιλί αγάπης κι αγώνα. 
Κι όπου υπάρχει ανθρωπιά 
ζωντανεύουν τ’ αρώματα  των βασιλικών 
στης γης στο στενό περβάζι. 
Κι  όλου του κόσμου οι φυλές, σε μια αγκαλιά 
ποθούν να σμίξουνε στον ίδιο ζωτικό χορό 
εξομαλύνοντας της ανάγκης και του πόθου το ρίγος. 
Κάτω απ’ τον ίδιο ουρανό 
το καλωσόρισμα  της ζωής και της αγάπης  
στου  ήλιου το πρόσωπο βρίσκει τη θαλπωρή 
από την παγωνιά και  τα σκοτάδια.

Τρίτη, 3 Ιανουαρίου 2017

Μαρία Κολοβού Ρουμελιώτη