Κυριακή, 30 Μαρτίου 2014

«ΛΙΤΟΣ ΓΕΥΜΑΤΙΣΜΟΣ» Ελαιογραφία της Μαρίας Κολοβού - Ρουμελιώτη




«ΛΙΤΟΣ ΓΕΥΜΑΤΙΣΜΟΣ»
Ελαιογραφία της Μαρίας Κολοβού - Ρουμελιώτη 


«ΤΥΦΛΟΜΥΓΑ»: Eλαιογραφία και στίχοι της Μαρίας Κολοβού-Ρουμελιώτη



«ΤΥΦΛΟΜΥΓΑ»


μου ‘κλεισαν τα μάτια
με μαύρο πανί
να μη βλέπω το φως
της ζωής  τα παιχνίδια.
Τυφλόμυγα έπαιζα μαζί τους
με τα χέρια απόχη
ν’ αγκαλιάζουν τους θήτες μου
επιστατώντας
να μη πέσω στο λάκκο
που είχαν  τολμήσει….

Σάββατο, 29 Μαρτίου 2014 

Μαρία Κολοβού - Ρουμελιώτη


Κυριακή, 23 Μαρτίου 2014

«Ελλήνων ανταμοιβή» της Μαρίας Κολοβού-Ρουμελιώτη


(Τους στίχους αυτούς τους αφιερώνω στη μνήμη του Μεγάλου Δάσκαλου, Ιστορικού και Λαογράφου Βασίλη Παύλου Παυλίδη.  Είναι εμπνευσμένοι από το βιβλίο του: «Παροιμίαι και λαϊκά ρητά στην περιοχή της Παραμυθιάς» Έπαινος Ακαδημίας Αθηνών 42454/ 61).

 

 









 

Τα λούλουδα στον τόπο τους θεριεύουν και μυρίζουν∙
Χαραμοφάηδες έφαγαν το βιός και αλωνίζουν∙
Νηστεύει ο δούλος του Θεού, ψωμί να φάει, δεν έχει
Νήστις διαβαίνει το στρατί και κλέβει για να έχει.

Τσαγκάρηδες ξυπόλητοι και ράφτες γυμνωμένοι
Παίζουν κορόνα-γράμματα στους δρόμους ξαπλωμένοι
Με το κεφάλι στον τορβά, εγίνανε κουρμπάνι
Και τρώνε αγγουρόφλουδες σε ξερικό μποστάνι.

Αφήνει ο Γιάννος την κλεψιά και πιάνει το ζευγάρι
Με τον προφήτη κάθισε μαθήματα να πάρει∙
Μα του φτωχούλη το σκοινί, μονό, ποτέ δεν φτάνει
Και το χαζό πετούμενο από τα πόδια πιάνει.

Το χρήμα και τα κρίματα, ποτέ κρυφτό δεν παίζουν!
Πως δεν γεννούν δίχως φωλί οι κότες, όλοι το ξέρουν!
Το λέει ο Χόντζας στο αυτί κι ο Πάπας στο κεφάλι:
Εσούφρωσε  ο γάιδαρος του πέφτει το σαμάρι!!!

Ελλάς το μεγαλείο σου, ξεκούρδιστο ρολόι!...
Ξυπνάει ο Βλάχος το πρωί με ανθηρό  το μπόι!
Τι έχουν τα έρμα  και ψοφούν; Γάλα γιατί δε δίνουν;
M’ ήλιο τα βγάζω για βοσκή! Με ήλιο ξανασμίγουν!!!

Μαρία Κολοβού-Ρουμελιώτη

Παρουσίαση του βιβλίου: "Το ταξίδι του Φερεϋντούν" του Γρηγόρη Χαλιακόπουλου

 
Το βιβλιοπωλείο DISCOVER και οι εκδόσεις ΚΑΛΕΙΔΟΣΚΟΠΙΟ
έχουν τη χαρά να σας προσκαλέσουν
στην παρουσίαση του βιβλίου του Γρηγόρη Χαλιακόπουλου

ΤΟ ΤΑΞΙΔΙ ΤΟΥ ΦΕΡΕΫΝΤΟΥΝ

την Πέμπτη 27 Μαρτίου στις 19.30
Πατρέως 30, Πάτρα

Για το βιβλίο και τον Φερεϋντούν Φαριάντ θα μιλήσουν:

η Τίνα Παπασωτηροπούλου, εκπαιδευτικός
ο Νικόλαος Μονάντερας, διευθυντής λυκείου «ΑΝΑΓΕΝΝΗΣΗ»
ο Γρηγόρης Χαλιακόπουλος, συγγραφέας

Θα προβληθούν αποσπάσματα από την ταινία του Δ. Γιατζουζάκη
Φερεϋντούν Φαριάντ – Ουρανός χωρίς διαβατήριο
 
Λίγα λόγια για το βιβλίο...
Μ' ένα όνειρο μεγάλωσε ο Φερεϋντούν από το Χοραμσάρ. Να μάθει γράμματα και να γυρίσει όλον τον κόσμο μ' ένα ποδήλατο. Κι όταν το σπίτι του βομβαρδίστηκε στον πόλεμο, το μόνο που του απέμεινε ήταν ο πολύχρωμος χαρταετός του. Τον πέταξε όσο πιο ψηλά μπορούσε, πέρασε τα σύννεφα, πλησίασε τ' αστέρια. Τις νύχτες έλαμπε στον ουρανό, με την πανέμορφη ουρά του να λικνίζεται, σαν να ήθελε να προσκαλέσει τον μικρό Φερεϋντούν στο ταξίδι που ονειρευόταν. Κι εκείνος έπαιρνε θάρρος, μέχρι που αποφάσισε να ταξιδέψει ολομόναχος σ' άγνωστα μέρη. Μολονότι τα πράγματα δεν ήταν πάντα εύκολα γι' αυτόν, ο φίλος μας κατόρθωσε να πραγματοποιήσει τ' όνειρό του! Πως συνέβη αυτό; Μα κάθε ταξίδι έχει τα μυστικά του!
Γιατί ένα παιδί από τη μακρινή Περσία να θέλει να φύγει απ' την πατρίδα του; Πόσο μπορούν οι άνθρωποι ν' ακούν πάνω απ' τα κεφάλια τους τρομακτικούς ήχους από αεροπλάνα που σκορπούν τον θάνατο με τις δολοφονικές τους βόμβες; Κι όταν το ταξίδι της φυγής είναι αναπόφευκτο, ποιος έχει το δικαίωμα να ορίζει τα όνειρα και τις επιλογές εκείνου που αναζητεί μιαν άλλη πατρίδα; Στην Ελλάδα, τον Φερεϋντούν αγάπησαν και υπερασπίστηκαν οι ποιητές. Γιατί γνώριζαν και κείνοι πως η ζωή είναι το πιο όμορφο ποίημα, το πιο όμορφο ταξίδι...

Λίγα λόγια για τον συγγραφέα.....
Ο Γρηγόρης Χαλιακόπουλος, γεννήθηκε στα Φιλιατρά Μεσσηνίας και είναι συγγραφέας, δημοσιογράφος. Στο παρελθόν εργάστηκε στον τραπεζικό τομέα και υπήρξε συνδικαλιστής του αυτόνομου και ανένταχτου συνδικαλιστικού κινήματος. Διετέλεσε Γενικός Γραμματέας και Αντιπρόεδρος των εργαζομένων στην τότε Τράπεζα Πίστεως και μέλος της διοίκησης της ΟΤΟΕ. Παραιτήθηκε το 1997 και αποχώρησε οριστικά από το συνδικαλισμό λόγω διαφωνίας του με την κομματικοποίηση και την ευκαιριακή πολιτική του κινήματος.
Κατά τα έτη 1994-1995 εξέδιδε την εφημερίδα «Αίσθηση Λόγου και Τέχνης» την πρώτη free press, μέσα από την οποία προβλήθηκαν σπουδαίοι άνθρωποι της Επιστήμης, των Γραμμάτων και των Τεχνών. Με καμπάνια της εφημερίδας «Στείλε ένα βιβλίο στο κελί», εμπλουτίστηκαν οι φυλακές Κορυδαλλού, Ανδρών Γυναικών με 2.500 βιβλία. Συνεργάστηκε δημοσιογραφικά με τις εφημερίδες «Καθημερινή της Κυριακής» «Νίκη» «Επενδυτής του Σαββάτου» «Real news» «Ελευθερία Καλαμάτας» «Έθνος» και τα περιοδικά «Ταχυδρόμος» «Επειδή» «Homme» «Πανόραμα» «Μομέντο» «Paper» και «Εικόνες». Το 1997 πρωτοδημοσίευσε στον τύπο, Αρχεία του Δρομοκαΐτειου, της προ και μετά-κατοχικής περιόδου, για όλους τους σπουδαίους ανθρώπους που έζησαν μέσα στο Ψυχιατρείο, όπως ο Γεώργιος Βιζυηνός, ο Ρώμος Φιλύρας, ο Γεράσιμος Βώκος, ο Νικόλαος Δραγούμης, ο Καμπάνης, ο Ίλβες, ο Κρυστάλλης και άλλοι πολλοί. Τα έργο του έχει παρουσιαστεί: στο ίδρυμα Γουλανδρή Χορν, στη Γεννάδειο Βιβλιοθήκη, στο Δήμο Αθηναίων, στο Νομισματικό Μουσείο, στην Πινακοθήκη Ψυχάρη, στο Ίδρυμα Θρακικής Τέχνης και Παράδοσης, στο Χαροκόπειο Πανεπιστήμιο, στον Πολυχώρο Άγκυρα, στο Κέντρο Μελέτης Νεοελληνικής Λογοτεχνίας, στη Βιβλιοθήκη Αδαμάντιος Κοραής, στον Ιανό, στο Μετρόπολις και αλλού, τόσο στην Αθήνα όσο και την Περιφέρεια. Το παραμύθι του, το «Δάκρυ του Μουτζούρη παρουσιάστηκε από το Δήμο Κυπαρισσίας και του Ελληνικούς Σιδηρόδρομους για τα 100 χρόνια από την ίδρυσή τους. Επίσης επιλέχθηκε από το Υπουργείο Παιδείας στον κατάλογο των παιδικών βιβλίων για τα Δημοτικά Σχολεία. Το παραμύθι του «Το ταξίδι του Φερεϋντούν» γράφτηκε στη μνήμη του φίλου του Φερεϋντούν Φαριάντ, του μεγάλου Πέρση ποιητή και μεταφραστή, που βραβεύτηκε με το Βραβείο Άντερσεν και απ΄ τον οποίο είχε πάρει την πρώτη και τελευταία συνέντευξη της ζωής του στην Ελλάδα.
Ανάμεσα στο συγγραφικό του έργο είναι και η επιμέλεια βιβλίων μεγάλων ποιητών, όπως του Άνθιμου Μιαούλη απ τις εκδόσεις Καστανιώτη. Πρωτοδημοσίευσε στον ημερήσιο τύπο την ανέκδοτη εφηβική ποίηση του Κωστή Παλαμά και επιστολές ανέκδοτες του Καζαντζάκη και του Ελύτη, ενώ το 2011 δημοσίευσε την ανέκδοτη ποίηση του Γεράσιμου Μαρκορά και μεγάλο μέρος από τις επιστολές του.
Έχει κάνει έμμετρες διασκευές θεατρικών έργων όπως το «Παιχνίδι φαντασίας» του Κορνέϊγ, ενώ το θεατρικό του έργο «Κοσμάς ο Αιτωλός» παίχθηκε το 2011 φέτος με τον Δημήτρη Κωνσταντίνου και τη φωνή του αείμνηστου Χρίστου Τσάγκα. Το θεατρικό του μονόπρακτο «Θυρίδα 111» παίχθηκε στην αίθουσα «Αμυμώνη» στους Στρατώνες Καποδίστρια στο Άργος υπό την αιγίδα του Δήμου Άργους Μυκηνών, με τον ηθοποιό Νίκο Κλησιάρη και τη συμμετοχή του Γιώργου Μιχαλακόπουλου. «Η Σκιά του Ειδώλου» που αναφέρεται στη ζωή και το έργο του άγνωστου ζωγράφου Νικόλαου Δραγούμη – αδελφού του Ίωνα – ανέβηκε στο «Θέατρο της Ημέρας» με τον ηθοποιό Βασίλη Παπαδημητρίου, σε σκηνοθεσία Μαρίκας Θωμαδάκη, ακολούθως στο «Εν Αθήναις» και εν συνεχεία στο ίδρυμα «Μιχάλης Κακογιάννης» με ξεχωριστή επιτυχία. Κατά τα έτη 2012-2013 είχαν μαζί με το Φίλιππο Περιστέρη τη ραδιοφωνική εκπομπή «902 Παραστάσεις» κάθε Τετάρτη στο ραδιόφωνο του «902 Αριστερά στα FM», παρουσιάζοντας τις καλύτερες θεατρικές παραστάσεις μαζί με τους δημιουργούς τους. Αναβιώνοντας το παλιό ελληνικό θέατρο στο ραδιόφωνο, έγραψε το θεατρικό έργο «ΚΑΠΑ» με πρωταγωνιστή τον Άγγελο Αντωνόπουλο και τον Στέλιο Ψαρουδάκη. Στίχοι του έχουν μελοποιηθεί από τους συνθέτες: Χρήστο Νικολόπουλο, Νάκη Πετρίδη, Ανδρέα Αρτέμη, Στέφανο Κοντόπουλο, Αναστασία Παπαδημητρίου, Φίλιππο Περιστέρη και Στάθη Μαραγκό με τον οποίο συνεργάστηκαν στην ταινία του Θόδωρου Μαραγκού «Ισοβίτες» στο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης. Σήμερα, αρθρογραφεί με κύρια θεματολογία του την κοινωνία και τον άνθρωπο.

Έργα του
Μελλοντικά Παρελθόν του Σήμερα, ποίηση, εκδ. Τσαπέπα. 1984Αντικέρ Ιδεών, ποίηση, εκδ. Ειρήνη, 1991Τα Φώτα της Πόρσε, διηγήματα, εκδ. Θουκυδίδης, 1993Επικηρυγμένη Αίσθηση, ποίηση, εκδ. Θουκυδίδης, 1994Θεωρείο στην Κόλαση, ποίηση, εκδ, Δωδώνη, 1996Πρόστυχο Φεγγάρι, νουβέλα, εκδ. Διάττων, 2000Η Καρδιά του δότη, μυθιστόρημα, εκδ. Άγκυρα, 2006Το Δάκρυ του Μουτζούρη, παραμύθι, εκδ. Νίκας- Ελληνική Παιδεία, 2008Πέθανα...αλλά σας βλέπω, μυθιστόρημα, εκδ. Καλέντη, 2008Αγαπώ τη Δυσλεξία σου, μυθιστόρημα, εκδ. Αιγέας,.2010Να φοβάσαι τον άνδρα, μυθιστόρημα, εκδ. Άγκυρα, 2012Το ταξίδι του Φερεϋντούν, παραμύθι, εκδ. Καλειδοσκόπιο. 2013

Θεατρικά
«Κοσμάς ο Αιτωλός – Φτιάξτε σχολειά – φτιάξτε σχολειά» [πρόγραμμα –βιβλίο] – εκδ. Δρόμων 2011«Θυρίδα 111» [πρόγραμμα –βιβλίο] εκδ. Δρόμων 2012«Η Σκιά του Ειδώλου» [πρόγραμμα –βιβλίο] εκδ. Γράμμα 2013

--
Με εκτίμηση

Για το Βιβλιοπωλείο "Discover"
Ηλεκτρονικά Μέσα Διασκέδασης Α.Ε.
Πατρέως 30
Πάτρα
Τ.Κ.26221
Τηλ.:2610624916
Fax :2610624927
e-mail:discoverbook@gmail.com
www.discoverbook.blogspot.com

Παρουσίαση του βιβλίου της Κλεοπάτρας Δίγκα "Θέση 44, Παράθυρο" στην Πάτρα

 
 
Παρουσίαση του βιβλίου της Κλεοπάτρας Δίγκα "Θέση 44, Παράθυρο" στην Πάτρα
Δευτέρα 24 Μαρτίου 2014, 8:00 μμ
Πολυχώρος Εκδηλώσεων Αγορά Αργύρη, Αγ. Ανδρέου και Αράτου, Πάτρα, 2610461740

Παρουσίαση στην Πάτρα, στην αγορά Αργύρη, του βιβλίου της Κλεοπάτρας Δίγκα: "Θέση 44, Παράθυρο" από τον συγγραφέα Βασίλη Λαδά και τον συντονιστή καλλιτεχνικής επιτροπής του Διεθνούς Φεστιβάλ Πάτρας, Βαγγέλη Πολίτη. 
 


Το βιβλίο «Θέση 44, Παράθυρο» της σκηνογράφου και ζωγράφου Κλεπάτρας Δίγκα, που κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις Γαβριηλίδη, παρουσιάζεται σε ειδική εκδήλωση τη Δευτέρα 24 Μαρτίου 2014 και ώρα 20.00 στην Αγορά Αργύρη.
Για τη «συμβολή της  στη δημιουργική του πορεία του Εικαστικού Εργαστηρίου του Δήμου Πατρέων», θα μιλήσει ο συντονιστής της Καλλιτεχνικής Επιτροπής του Διεθνούς Φεστιβάλ Πάτρας, Βαγγέλης Πολίτης-Στεργίου,  ενώ ο συγγραφέας Βασίλης Λαδάς, «διά κατόπτρου αινιγματωδώς», θα προσεγγίσει κριτικά το βιβλίο.
Όπως σημειώνει στην εφημερίδα των Συντακτών η κριτικός Λογοτεχνίας, Μαρία Στασινοπούλου, «Η Κλεοπάτρα Δίγκα, ζωγράφος, σκηνογράφος, αλλά και εμπνευσμένη δασκάλα καλλιτεχνικών, εμφανίστηκε στη λογοτεχνία το 1992 με τη νουβέλα «Ξέρεις, τα σπίτια πεισματώνουν εύκολα». Στιγμιότυπα ζωής στον χρόνο τον ατέρμονα είναι το καινούργιο της βιβλίο. Σύντομες ιστορίες γραμμένες μέσα στα υπεραστικά λεωφορεία των γραμμών Καλαμάτα-Αθήνα-Πάτρα, στη θέση 44, στο παράθυρο, εμμονή που επεδίωκε να καλύπτει σε κάθε της ταξίδι. «Σημειώσεις στη θητεία του ονείρου» τις χαρακτηρίζει η ίδια.
Με τη λέξη όνειρο χαρακτηρίζει τη δουλειά της ή, καλύτερα, μια συγκεκριμένη δραστηριότητα στην επαγγελματική της πορεία: την Οργάνωση Εικαστικών Εργαστηρίων του ΥΠΠΟ. Ενας άνθρωπος που δούλεψε για τον πολιτισμό, όπως και όσο μπορούσε. Μια δασκάλα που αγάπησε τον άνθρωπο και τα παιδιά του.
Ματιά καλλιτεχνική που ξέρει να παρατηρεί και να μεταμορφώνει με προσωπικό τρόπο. Διάθεση ποιητική ή ποιητικίζουσα. «Αν δεν έχει ο καλλιτέχνης βιωμένο υλικό, δεν μπορεί να δημιουργήσει. Αλλά και το βιωμένο υλικό, αν δεν συναντηθεί με τον καλλιτέχνη, μένει απλός βίος», μας λέει η Δίγκα σε ένα σύντομο κείμενό της με τίτλο «Μια σκέψη». Μνήμες ξετυλίγονται με αφορμή μια φωτογραφία∙ σκέψεις αναδεύονται στη θέα μιας σκηνής του δρόμου ή στην κίνηση του τοπίου καθώς τρέχει το τρένο.
Ο λόγος της μικροπερίοδος, με σύντομες κοφτές φράσεις. Κείμενα γραμμένα σε πορεία ζωής. Κάποιες εγγραφές χρονολογημένες: Αύγ. ’86, Μάρτης ’93, Καλοκαίρι ’85, όχι υποχρεωτικά σε χρονική ακολουθία. Πρώτη ημερολογιακή ένδειξη Δεκέμβρης ’67, τελευταία 2013. Τα περισσότερα μετά το 1985. Τα πιο μικρά κείμενα τρεις – τέσσερις αράδες, τα πιο μεγάλα τέσσερις – πέντε μικρόσχημες σελίδες. Η ποιότητα των κειμένων είναι άνιση. Κάποια αποτελούν ευτυχείς λογοτεχνικές στιγμές και κάποια άλλα παρουσιάζουν μικρότερο ενδιαφέρον. Στα εύστοχα, ενδεικτικά, θα κατέτασσα: τα Ημερολόγια 1, 2, 3, 4, 5, 6∙ και τα κείμενα με τίτλους: «Λιοσίων», «Ονειρο», «Το πορτρέτο του Δ.Π.», «Εμμονές», «Πάτρα-Αθήνα», «Για τον δάσκαλο», «Κοιτάζοντας». Κάποτε νιώθεις ότι ήθελε λίγο ακόμη δούλεμα η γλώσσα. Στην αρχή μάλιστα αυτό είναι πιο έντονο. Μία μίξη ποικιλότροπων σημειώσεων γραμμένων με αγάπη και τρυφερότητα: σκέψεις, ημερολογιακές καταγραφές, αναμνήσεις, με σαφές αυτοβιογραφικό και βιωματικό υπόβαθρο. Κάποια έχουν δομή διηγήματος.
Οι διαδρομές με λεωφορείο και οι σκέψεις που ενεργοποιεί και στροβιλίζει στο μυαλό του ο αφηγητής συνιστούν τον εσωτερικό αρμό της γραφής. Η συγγραφέας, στη «Θέση 44, παράθυρο», σκέπτεται από τη μια και από την άλλη κρυφακούει και κρυφοκοιτάζει τους συνταξιδιώτες της. Η ζωή μια διαδρομή, πολλές διαδρομές∙ τροχιές παράλληλες αλλά και διασταυρούμενες. Ενα βιβλίο της καρδιάς.
Η εκδήλωση τελεί υπό την αιγίδα του Πολιτιστικού Οργανισμού Δήμου Πατρέων
Η Κλεοπάτρα Δίγκα γεννήθηκε στην Αθήνα. Σπούδασε ζωγραφική και σκηνογραφία στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών, με υποτροφία του Ι.Κ.Υ.  και δασκάλους τον Γιάννη Μόραλη, τον Νίκο Νικολάου και τον Βασίλη Βασιλειάδη. Συνέχισε στο Παρίσι με υποτροφία της Ακαδημίας Αθηνών, στην Ec. Natiolale Sup. des Beaux Arts και στην Ec. Nat. Sup.des Arts Decoratifs.
Ήταν βοηθός του σκηνογράφου Ηubert Monloup σε παραστάσεις στα θέατρα T.N.P. Villeurbanne, Comedie Française, Sarah Bernard, Odeon, κ.α. Έχει σκηνογραφήσει επανειλημμένως στο Εθνικό Θέατρο, στο Κρατικό Βορείου Ελλάδος, στο ελεύθερο θέατρο, και στα ΔΗ.Π.Ε .ΘΕ. , στον Ελληνικό και ξένο κινηματογράφο.
Ιδρυτικό στέλεχος της Δ.Ε.Π.Α.Κ. Καλαμάτας, οργάνωσε και διηύθυνε το Εικαστικό Εργαστήριο του Δήμου στα πρώτα  7 χρόνια της λειτουργίας  του. Ως σύμβουλος του Υπουργείου Πολιτισμού επί υπουργίας του Σταύρου Μπένου, οργάνωσε το Δίκτυο Εικαστικών Εργαστηρίων του Υπουργείου Πολιτισμού.
Από το 2000 – 2012 οργάνωσε και διηύθυνε το Εικαστικό Εργαστήριο του Δήμου Πατρέων. Συμμετείχε με τις εκπομπές  «Θεατρικά»  και «Εικαστικά» στο Τρίτο Πρόγραμμα του Μάνου Χατζηδάκι, της ΕΡΤ. Έχει εκδώσει τη νουβέλα «Ξέρεις τα σπίτια πεισματώνουν εύκολα» (Εξάντας 1992). Είναι αναπληρωματικό μέλος του Δ.Σ. του Σωματείου «Διάζωμα». Έχουν οργανωθεί 9 ατομικές εκθέσεις της και συμμετείχε σε πολλές ομαδικές. Έργα της υπάρχουν σε ιδιωτικές συλλογές και Μουσεία.

Τετάρτη, 19 Μαρτίου 2014

«ΛΟΓΟΣ» του Μιλτιάδη Ντόβα




















Ελληνικό  καθάριο  φως,  φωτιά  της  Οικουμένης!
Αθάνατος  Ωκεανός,  Ελπίδας  αντρειωμένης!

Προβάλλει  η  ξαστεριά  της  Γης,  μ’  ουράνιες  εικόνες! 
Και  με  σημάδι  της  Οργής,  εαρινούς  χειμώνες!

Εαρινούς  κι  ασίγαστους,  με  ήλιο  θυμωμένο!
Σύμβολο  νέας  εποχής,  Λαό  τον  «πικραμένο»!

Κείνο  τον  γίγα,  τον  αετό,  αγέρωχο  της  Νιότης!
Ξεφτέρι  με  το  σταυραετό,  Οργής  ο  στρατιώτης!

Ο  μαχητής  θείας  Ψυχής,  δούλων  όπου  γελάνε!
Σημείο  Ύψιστης  Αρχής,  θεοί  να  τραγουδάνε!

Ναι!  Ψέλνουνε  τη  λευτεριά,  με  σφρίγος,  φως,  αγέρα!
Κι  υμνούνε  και  τη  λεβεντιά,  στα  άστρα  του  Πατέρα!

Στα  άστρα  της  Αποκοτιάς,  ελληνικά  αγγεία!
Μιας  οργισμένης  Ομορφιάς,  φωτιάς  από  την  Τροία!

Λόγος;  Της  ζήσης  «κουρνιαχτός»,  Ελληνικός  που  καίει!
Γίνεται  Δίας  και  Χριστός,  για  την  Αλήθεια  κλαίει!

Θρηνούν,  γελούν  εκστατικά!  Του  «έρωτα  οι  λειμώνες»!
Στα  «έπη  τα  ομηρικά»,  μύρα  απ’  τους  Αιώνες!

Τ’  αδέρφια  κι  οι  πιστοί  οι  γιοι,  οι  κόρες  της  Αβύσσου!
Του  Δία  οι  σταυραδερφοί,  μορφές  του  Παραδείσου!

Απόλλων!  Γελαστός  «θνητός»!  Θεός  «κλεμμένου»  θάμβους!
Κι  ο  Πύθωνας  ο  ξακουστός  που  γήτεψε  ιάμβους!

Δοξαστικούς  ήλιους,  ψυχές,  ευχές  και  ικεσίες!
Μύριες  του  Άστρου  ιαχές,  Δελφών  ιχνηλασίες!

Ιεροσυλίες  τραγικές,  στο  «δέρας»  τ’  αγιασμένο!
Δράκου  ματιές  ευγενικές,  με  κέρας  μαγεμένο!

Νεράιδας  φως,  το  θεϊκό,  Αμάλθειας  το  φεγγάρι!
Την  Ανθρωπότητα  θωρώ,  μ’  Ονειρικό  λυχνάρι!

Αθάνατο,  Μοναδικό,  γλυπτό  του  Παρθενώνα!
Ο  Λόγος  ο  Ελληνικός,  μύρο  Οργής  τ’  Αιώνα!

Μιλτιάδης  Ντόβας

(ΤΟ  ΠΑΡΟΝ  ΠΟΙΗΜΑ  ΕΛΑΒΕ  ΤΟ  ΒΡΑΒΕΙΟ  ΤΟΥ  «ΒΑΚΧΥΛΙΔΟΥ»  ΣΤΑ  ΠΛΑΙΣΙΑ  ΤΟΥ  Δ΄ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΥ  ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΟΥ  ΠΟΙΗΣΗΣ  ΠΟΥ   ΔΙΗΞΗΓΑΓΕ  Η  ΑΜΦΙΚΤΥΟΝΙΑ  ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΥ  ΜΕ  ΘΕΜΑ  «Ο  ΛΟΓΟΣ  Ο  ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ»-«ΦΩΣ  ΤΗΣ  ΟΙΚΟΥΜΕΝΗΣ»).

 

Βακχυλίδης

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
 
Ο Βακχυλίδης (Ιουλίδα Κέας 518 π.Χ. - 452 π.Χ.) ήταν αρχαίος έλληνας συγγραφέας και λυρικός ποιητής.

Βιογραφία

Ήταν από την Κέα, ανιψιός του Σιμωνίδη και εκπρόσωπος της χορικής ποίησης. Έζησε το 518 π.Χ. - 452 π.Χ. Πολύ νέος πήγε στη Θεσσαλία και συνάντησε τον Πίνδαρο στην αυλή των Αλευαδών. Τότε άρχισε ένας συναγωνισμός μεταξύ τους, που κράτησε 30 ολόκληρα χρόνια. Με το θείο του, το Σιμωνίδη, έμεινε πολύ στην αυλή του Ιέρωνα στη Σικελία απ' όπου, άγνωστο γιατί, έφυγε για την Πελοπόννησο.

Έργο

Από τα έργα του Βακχυλίδη ελάχιστα σώθηκαν κι αν δε βρίσκονταν, προ εκατό περίπου ετών, μερικοί πάπυροι με ποιήματά του σε μούμιες της Αιγύπτου, δε θα ξέραμε πολλά πράγματα γι' αυτόν. Ο Βακχυλίδης είχε γράψει Επινίκια.
Ο Βακχυλίδης βάδισε στα ίχνη του μεγάλου θείου του Σιμωνίδη, αλλά δεν έφτασε ποτέ στο ύψος και τη δύναμη της έμπνευσης εκείνου.
Από τα σωζόμενα του φαίνεται πως με την ακρίβεια και την επιμέλεια του ύφους εξαγοράζει την έλλειψη ανώτερων ποιητικών προτερημάτων. Ωραιότατος είναι ο ύμνος του στην Ειρήνη, ίσως ένα από τα πιο δυνατά ποιήματα που έχουν γραφτεί κατά καιρούς γι' αυτήν.
Στην Παλατινή Ανθολογία σώζονται δύο επιγράμματά του (και ένα αμφισβητούμενο).