Σάββατο, 26 Απριλίου 2014

«ΣΤΟΧΑΣΜΟΣ»: Ελαιογραφία και στίχοι της Μαρίας Κολοβού - Ρουμελιώτη


«ΣΤΟΧΑΣΜΟΣ»: Ελαιογραφία της Μαρίας Κολοβού - Ρουμελιώτη






«ΣΤΟΧΑΣΜΟΣ»

 Με Βλέμμα καθάριο
φορώντας τον ήλιο πυξίδα,
άγκυρες λύνεις
στο μέρος της καρδιάς
καράβια γεμάτα όνειρα
αρμενίζεις σε τόπους άγνωρους.
Νέους κόσμους στοχάζεσαι,
πατρίδες φωτός,
να απλώσει φτερά η χαρά,
να αράξει εκεί
που εσύ χτίζεις φωλιές
και μαζί να ξυπνήσετε αγκαλιασμένοι.

Αμήν, στοχασμέ μου,
ας γίνουν τα όνειρα  Άγγελοι φωτός,
να φτερουγίσουν τραγουδώντας στο πλάι σου
το τραγούδι της ευχής και της πραγμάτωσης.

Μαρία Κολοβού – Ρουμελιώτη


Τετάρτη, 23 Απριλίου 2014

«ΠΛΗΜΜΥΡΙΣΜΕΝΟ ΔΑΣΟΣ»



                        «ΠΛΗΜΜΥΡΙΣΜΕΝΟ ΔΑΣΟΣ»
                              Ελαιογραφία της Μαρίας Κολοβού - Ρουμελιώτη   


                     

ΤΟ ΠΝΕΥΜΑ ΤΗΣ ΣΙΩΠΗΣ του Μιλτιάδη Ντόβα


Οι  ήρωες  νεκροί,  ο  στρατός  μας 
ηττημένος!
Τα  όνειρα  φυλακισμένα  σ’  ένα  γυάλινο 
μεταλλικό  κουβούκλιο!
Το  μισοφέγγαρο  χαμογελά  αχνά!
Οι  εννέα  πλανήτες  έχουν  στήσει
χορό  στο  ρυθμό  της  σιωπής!
Η  Καλυψώ  αποκοιμήθηκε  μόνη
στην  Ωγυγία!
Ο  Ωρίωνας  ντυμένος  στα  χρυσά
χαμογελά!
Ο  Οδυσσέας  φεύγει  κλεφτά  μέσα
στη  νύχτα!
Οι  σύντροφοι  απ’  το  υπερπέραν
στέλνουν  μηνύματα  στο  κινητό!
Μια  νεκρική  σιγή  ποτίζει  ύδωρ
αθανασίας  τα  ματωμένα  ρόδα!
Είναι  ο  απόλυτος  κυρίαρχος,
ο  τελικός  νικητής!
Το  πνεύμα  της  σιωπής!

Μιλτιάδης  Ντόβας

(Το  παρόν  ποίημα  συμπεριλαμβάνεται  στην  ποιητική  συλλογή  «Ανδρομέδα  Ένα»,  εκδόσεις  Δωδώνη,  2005,  καθώς  και  στον  τόμο  της  Πανελλήνιας  Ανθολογίας  Νέων  Λογοτεχνών  που  εξέδωσε  η  Πανελλήνια  Ένωση  Συνεργασίας  Νέων  Λογοτεχνών  το  2005).



Κυριακή, 13 Απριλίου 2014

ΣΤΟΧΑΣΜΟΙ του Διονύση Θωμαΐδη.



 
....μέχρι οι Πιλάτες λείψουνε από το κάθε Κράτος
Χριστέ μου, θα σταυρώνεσαι όσες φορές  να ‘ρθεις…


















 ΣΤΟΧΑΣΜΟΙ
Αναδημοσίευση από τα Γορτυνιακά Νέα

ΣΗΜΕΡΑ φιλοσόφησα:
το θέμα αγνό κι ωραίο.
Γύρω στα Πάθη του Χριστού,
μου πήρε ο νους στροφές
Στοχάστηκα: αν πάλι η γη
δεχτεί το Ναζωραίο,
και ζωντανέψουν οι Γραφές,
σαν τ’ είδους συναισθήματα
θα δοκιμάσει πάλι
βλέποντας το θεάνθρωπο
ο κάθε Χριστιανός
με τ’ αδειανό σακκούλι του
και το φτωχό σανδάλι,
όταν του πει πως έξαφνα…
Αυτός είναι ο Χριστός;

Εγώ είμαι πάντως σίγουρος
πως αν ξαναπατήσει
κάτω στη γη σαν άνθρωπος
για δεύτερη φορά
κι επιτεθεί στους Άρχοντες
θα «Ξαναμαρτυρήσει»
γιατί το «Δις εξαμαρτείν»
το τιμωρούν σκληρά….

Ηρώδεις έχουμε πολλούς.
Στρατός μα περισσεύει.
Όχλος να κράζει «Σταύρωσον»
και εκείνος θα βρεθεί
κι ένας Πιλάτος θα μας πει
- ενώ δεν το πιστεύει -
Εγώ δεν έχω αντίρρηση…
Να ξανασταυρωθεί…

Πάρτε Τον, είστε λεύτεροι,
εγκρίνω δεν εγκρίνω,
βαδίστε τον ανήφορο
στο μέρος το γνωστό
και ‘γω για να ‘μαι σίγουρος
τα χέρια μου θα πλύνω.
Ήρθε  στη γη; Ας κράταγε
Το στόμα του κλειστό…

Απ ‘ τους κρατούντας τι ζητά;
Δεν το καταλαβαίνω,
ήρθε και τον σταυρώσαμε:
γιατί να ξαναρθεί;
τι σήκωσε τ’ ανάστημα
μπρος στο «Κατεστημένο»;
το πήγαινε φυρί- φυρί
να ξανασταυρωθεί…

Αυτά περίπου θα μας πει
o κάθε ένας Πιλάτος
με τη συνείδηση ήσυχη!
στο δράμα κι απαθής:
μέχρι οι Πιλάτες λείψουνε
από το κάθε Κράτος
Χριστέ μου, θα σταυρώνεσαι
όσες φορές  να ‘ρθεις…

Διονύσης Θωμαΐδης

Πηγή: Η Ποδογορά μας
ΕΝΗΜΕΡΩΤΙΚΟ ΔΕΛΤΙΟ ΣΥΛΛΟΓΟΥ ΠΟΥΡΝΑΡΙΩΤΩΝ
ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΚΑΙ ΛΑΟΓΡΑΦΙΚΟ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ
ΤΕΥΧΟΣ 3, Μάιος  1991,  Σελ 27