Δευτέρα, 29 Ιουνίου 2015

Κυκλοφόρησε το 47ο τεύχος του περιοδικού ΔΕΥΚΑΛΙΩΝ ο Θεσσαλός.

2.gif1
Κυκλοφόρησε το 47ο τεύχος του περιοδικού ΔΕΥΚΑΛΙΩΝ ο Θεσσαλός,  με ποικιλία θεμάτων και πλουσιότατη ύλη από έναν σημαντικό αριθμό αξιόλογων συνεργατών. Μέσα σε αυτά συγκαταλέγεται και το άρθρο του διευθυντή και εκδότη κυρίου Θάνου Αθανασόπουλου με τίτλο ‘’που βαδίζει η Ευρώπη;’’.
Στις απόψεις γράφουν: οι Σαράντος Καργάκος (καθηγητής και ιστορικός συγγραφέας), Κωνσταντίνος Αθανασόπουλος (καθηγητής), Δημήτρης Μασούρης (εκπαιδευτικός),  οι συγγραφείς Λευτέρης Γερόσταθος, Πολύβιος Μαργιάς, Otto M. Deffner, Αλκμήνη Κογγίδου, Αργυρούλα Χωματοπούλου, Τζούλια Πολυμενάκου, ο Dr. Ιωάννης Μανιός (ιατρός) και ο Μανώλης Καζάσης (καρδιολόγος), Λίζα Βραχοπούλου, Περικλής Βασιλικός (επίτιμος πρόεδρος Εμπορικού Συλλόγου Τρικάλων), Γιάννης Κυριακάκος, Λούλα Παπαζώη, Γιώργος Σταυρόπουλος, Ευάγγελος Μπαλούτσος, Απόστολος Πάσχος, Μερόπη Σπυροπούλου, Αναστασία Καρανίκα, Νίκος Δήμου Φιλίστωρ (οικονομολόγος), Ανδρέας Βασιλείου, Θωμαΐς Ραγιά (φοιτήτρια φιλοσοφικής στο Α.Π.Θ.), Νίκος Ανώγης, Κώστας Βογιατζής (οδοντίατρος), Ελένη Μανιωράκη Ζωϊδάκη (δασκάλα), Ρίτα Τσιντίλη Βλησμά, Νίκος Μακαρίτης, Πάνος Λαζαρόπουλος και η Ευαγγελία Πρασίνου.
Στα ιστορικά γράφουν: Κωνσταντίνος Μάλλιος (καρδιολόγος), Βασίλης Γρηγοριάδης, Ιάκωβος Βαλμάς, Στάθης Παρασκευόπουλος, Λύσανδρος Παπανικολάου (ιστορικός), Ελένη Μανιωράκη Ζωϊδάκη (δασκάλα), Ειρήνη – Φάνια Παπιδά, Αρετή Βελή (φιλόλογος)
Στα ιατρικά γράφουν οι: Παύλος Τούτουζας (καθηγητής – διευθυντής του Ελλ. Ιδρύματος Καρδιολογίας), Ανδρέας Κάππας, Γιώργος Σοφιανός (οδοντίατρος), Αλέξανδρος Παλασίδης (μικροβιολόγος), Μάριος Πρωτόπαππας (ομοιοπαθητικός – φυσικομαθηματικός).
Στα θρησκευτικά γράφουν οι: Αρχιεπίσκοπος Τιράνων και πάσης Αλβανίας Αναστάσιος, Εμμανουήλ Μαθιουδάκης (πρωτοπρεσβύτερος), π. Ιωάννης (μοναχός).
Στα διηγήματα γράφουν οι: Λουκάς Θεοχαρόπουλος, Μαρία Κολοβού – Ρουμελιώτη. Χαρούλα Παρώνη (συγγραφέας) και ο Χρυσόστομος Καμπάνταης (εκπαιδευτικός).
Στα χρονογραφήματα γράφουν οι συγγραφείς – λογοτέχνες: Ιωάννα Σερενέ – Τσουρουκίδου, Βασιλική Μυλωνοπούλου και η Χαρούλα Παρώνη.
Στα λογοτεχνικά γράφουν οι: Καίτη Χαραμή και η Βούλα Τσιάρα.
Στα λαογραφικά γράφουν οι: Ιδιότροπος.
Στα παραμύθια γράφουν οι: Πουλχερία Σπηλιοπούλου.
Στα ευθυμογραφήματα γράφουν οι: Κίμων Μπαρτζάκας (δικηγόρος – συγγραφέας).
Στα δοκίμια γράφουν οι: Σωσώ Μιχαλοπούλου, Λούλα Παπαζώη, Φίλιππος Νικολόπουλος, Τηλέμαχος Μακρής, Νίκος Στυλόπουλος και η Αλεξάνδρα Βαΐτση – Βάκρου.
Στις βιβλιοκριτικές γράφουν οι:  Dott. Άγγελος Ι.Μάλφας (πτυχιούχος οικονομικών επιστημών του πανεπιστημίου της Bologna και τελειόφοιτος μεταπτυχιακού του τμήματος Πολιτικών Επιστημών του πανεπιστημίου του Bari, συγγραφέας και κριτικός βιβλίων) και ο Θάνος Αθανασόπουλος (διευθυντής και εκδότης του περιοδικού ΔΕΥΚΑΛΙΩΝ, Πολιτικός Επιστήμων).
Επίσης παρουσιάζεται μεγάλη αριθμητικά δημοσίευση ποιημάτων από δεκάδες αξιόλογους ποιητές.

Σύνταξη κειμένου
Dott. Άγγελος Ι.Μάλφας
e-mail: defkalion.thessalos@gmail.com

Σάββατο, 27 Ιουνίου 2015

«ΕΙΡΗΝΗ…» της Μαρίας Κολοβού – Ρουμελιώτη

Αποτέλεσμα εικόνας για ειρήνη
Ποτάμια δάκρυα
στις απέραντες του πόνου θάλασσες
ξεχύνονται...

Μέσα στα πυκνά φυλλώματα,
σφαίρες   χειρός βολίδες 
σκοτώνουν τα όνειρά σου.

Αίμα κι ίδρος στα γυμνά στήθη σου.

Το ιλαρό φως της αγάπης
ματωμένο πνίγεται
σε βρώμικα χνώτα.

Αλλοπαρμένες  του πόνου μανάδες
ποθούν αγέρι αλλιώτικο 
να στεγνώσει το όμπυο...
Τα μαχαιρώματα των αδελφών σου, 
Ειρήνη… 

14 Απρίλη 2015

Μαρία Κολοβού – Ρουμελιώτη

ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΟΥ ΔΙΗΓΗΜΑΤΟΣ ΔΙΚΤΥΟΥ ΑΝΤΑΛΛΑΓΉΣ ΚΑΙ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ ΑΓΙΑΣ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗΣ

Το Δίκτυο Ανταλλαγής και Αλληλεγγύης Αγίας Παρασκευής,  τον Σεπτέμβριο του 2014 προκήρυξε Διαγωνισμό Διηγήματος που παρέμεινε ανοικτός έως τις 31 Ιανουαρίου 2015, με θέμα την αλληλεγγύη και στόχο την έκδοση βιβλίου, από τις εκδόσεις Ταξιδευτής, το οποίο θα διακινηθεί από ανέργους και άστεγους. Έλαβαν μέρος 168 άνδρες και γυναίκες τους οποίους ευχαριστούμε.
Η Κριτική Επιτροπή του Διαγωνισμού, αποτελούμενη από τους: Κάσδαγλη Χριστόφορο (δημοσιογράφο-συγγραφέα), Νόλλα Δημήτρη (συγγραφέα), Παπαδόπουλο Κώστα (εκδότη), Πατούλη Κρυσταλία (δημοσιογράφο- σύμβουλο ανθρωπίνων σχέσεων), Σουλτάτου Πέλα (Niemands Rose- συγγραφέα), Στεφανέα Πέτρο (Λέκτορα ΕΜΠ-συγγραφέα) και Θεοφανοπούλου Τζένη (Δίκτυο Ανταλλαγής και Αλληλεγγύης Αγίας Παρασκευής), μετά από πολλές συζητήσεις εκτίμησε ότι:
Α) Τόσο ο αριθμός των συμμετοχών όσο και το επίπεδο των κειμένων ξεπέρασαν τις προσδοκίες των διοργανωτών.
Β) Ο μεγαλύτερος αριθμός των κειμένων εμπνέεται από τα διογκούμενα προβλήματα των ημερών μας (άστεγοι, ανεργία, απολύσεις, μεταναστευτικό, ανθρώπινες σχέσεις), αποτυπώνοντας τη δραματική πραγματικότητα που ζούμε ως χώρα και ως κοινωνία τα τελευταία 5 χρόνια.
Γ) Η Αλληλεγγύη αναδεικνύεται ως μονόδρομος, προκειμένου να αντιμετωπιστούν οι επιπτώσεις της πολυεπίπεδης κρίσης, χωρίς ωστόσο να είναι πάντοτε ευδιάκριτα τα όρια μεταξύ αλληλεγγύης, φιλανθρωπίας και ελεημοσύνης.

Με βάση τις εκτιμήσεις αυτές και προκειμένου το υπό έκδοση βιβλίο να αποτελέσει ένα αξιόπιστο δείγμα του προβληματισμού που διαπερνά την κοινωνία μας, αναφορικά με το ζήτημα της αλληλεγγύης, η Επιτροπή αποφάσισε την έκδοση 20 διηγημάτων και όχι 10, όπως αρχικά είχαμε ανακοινώσει. Ακολουθεί ο κατάλογος των επιλεγέντων κειμένων με αλφαβητική σειρά, κατά το επώνυμο του/της συγγραφέα τους.


ΟΝΟΜΑ
ΨΕΥΔΩΝΥΜΟ
ΤΙΤΛΟΣ
Αναστασιάδου Μαριάνθη
(Κατερίνη)
Μαρία Σιδηροπούλου
Το κακό – δοκιμή σε τρίτο πρόσωπο
Δρακάκη Γεωργία
(Μοσχάτο)
Frida
Αγριολόγιο
Κατσαδήμα Αντιγόνη
(Βόλος)
Ζωή Σπανού
Η εξαφάνιση
Κουζελέας Ευστράτιος
(Περιστέρι)
Γιάννης Νάρδος
Τα κουλουράκια αγαπάνε τον πελάτη
Κωλέττη Σοφία
(Εξάρχεια)
Τομ
Μια ματιά χιλιάδες ψυχές
Νότας Δημήτρης
(Ραφήνα)
Μάριος Χατζηροδέλης
Ο θάνατος του Λεχ Βαλέσα
Παναϊδης Φραγκίσκος
(Μελίσσια)
Φρειδερίκος Β
Σαντάμ
Παπαϊωάννου Εμμανουήλ
(Πετρούπολη)
Μπόρων
Χριστίνα
Παπαϊωάννου Κώστας
(Κύπρος- Λευκωσία)
Λαλαρούνος
Ο Ηλίας από το Χαρτούμ
Πετράκης Ντίνος
(Ρέθυμνο)
Αργεντίνος
Ένα καινούργιο σπίτι
Σαουνάτσου Μαρίνα
(Αμπελόκηποι)
Σίσυφος
Απόγευμα Δευτέρας
Σίδερη Νατάσα
(Εξάρχεια)
Σούκι Σνομπς
Βάλσαμο Ιμαλαϊων
Στελλάκου Βίλλη
(Εξάρχεια)
Το κουτί με το νούμερο
π.χ 102
Το κουτί με το νούμερο
π.χ 102
Τζεβελεκάκης Γιώργος
(Βόλος)
Στέφανος Καψάς
Αυτό το παραπάνω (που) δεν πληρώνεται
Τούλιος Δημήτρης
(Πάτρα)
Μήτσος Ταυ
Η απόδειξη
Τσιάμτση Χρυσάνθη
(Γερμανία – Βούπερταλ)
Λάχεση
Μια αρμαθιά ασήμαντα συμβάντα
Τσιμά Μαρία
(Αθήνα)
Μάριος Σινόπουλος
Ίσα δικαιώματα ή τα λεφτά είναι φτωχά
Φούντα Αφροδίτη
(Ν. Ψυχικό)
Ειρηνικός Ωκεανός
302 δυτική πτέρυγα
Χριστόπουλος Βασίλειος (Πάτρα)
Φώτης Κορδαλής
Οι πιλοτοφύλακες της Εσπερίας
Άγνωστη/ος (παρακαλούμε την/τον κυρία ή κύριο να επικοινωνήσει άμεσα μαζί μας)
Μαρίνα
Οι παντόφλες

Τρίτη, 23 Ιουνίου 2015

ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟΣ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΚΟΣ ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΟΣ ΤΟΥ ΣΩΜΑΤΕΙΟΥ ΛΟΓΟΥ ΚΑΙ ΤΕΧΝΗΣ «ΑΛΚΥΟΝΙΔΕΣ»

Το Σωματείο Λόγου και Τέχνης «ΑΛΚΥΟΝΙΔΕΣ», που εδρεύει στην Κόρινθο, προκηρύσσει Πανελλήνιο Λογοτεχνικό Διαγωνισμό, Ποίησης, Πεζού και Παραμυθιού, ενηλίκων άνω των 18 ετών και μαθητικό από 13 ετών έως 18 ετών, για το έτος 2015.
Τα έργα να ταχυδρομηθούν το αργότερο έως τις 31 Δεκεμβρίου 2015 (31/12/2015) (θα ληφθεί υπ’ όψη η σφραγίδα των ΕΛΤΑ), με απλή επιστολή και όχι συστημένη, στην Ταχυδρομική Δ/νση:
Σωματείο Λόγου και Τέχνης «ΑΛΚΥΟΝΙΔΕΣ»
Κωστή Παλαμά 83 -Κόρινθος 20 100
α. Για το Πεζό και το Παραμύθι τα έργα θα είναι ως είκοσι (20) σελίδες.
β. Για το ποίημα δεν θα ξεπερνούν τους τριάντα (30) στίχους.
Οι υποψήφιοι θα αποστείλουν τα έργα τους δακτυλογραφημένα, με γραμματοσειρά Times New Roman και μέγεθος 12, σε τέσσερα (4) αντίγραφα. Στα τέσσερα αντίγραφα θα χρησιμοποιήσουν ψευδώνυμο και ηλικία.
Για τυχόν περισσότερες πληροφορίες, κάθε Τρίτη και Πέμπτη και ώρες 6μ.μ. έως 9μ.μ., στο τηλέφωνο: 6977780248
Οι συμμετέχοντες θα αποστείλουν δύο (2) φακέλους, ως εξής:
α) Στον ένα φάκελο μεγέθους Α4 θα εσωκλείσουν τα τέσσερα (4) αντίγραφα του έργου τους (με το ψευδώνυμο και την ηλικία) και εξωτερικά του φακέλου θα αναγράψουν μόνο το ψευδώνυμο και τη διεύθυνση του παραλήπτη.
β) Ο δεύτερος και μικρότερος φάκελος, εξωτερικά θα φέρει το ψευδώνυμο και την ηλικία του συμμετέχοντος και εσωτερικά θα περιλαμβάνει σημείωμα με πλήρη στοιχεία του διαγωνιζόμενου: ονοματεπώνυμο, πατρώνυμο, ηλικία, ταχυδρομική διεύθυνση και ηλεκτρονική (αν υπάρχει), τηλέφωνο επικοινωνίας, σταθερό και κινητό.
Ο δεύτερος φάκελος θα είναι κλεισμένος με βουλοκέρι και θα τοποθετηθεί εντός του φακέλου Α4.
Σημείωση:
α) Θα ακυρωθούν όσες συμμετοχές δεν εκπληρώνουν έστω και έναν από τους όρους του διαγωνισμού.
β) Τα έργα θα κριθούν από Επιτροπή καταξιωμένων και επωνύμων λογοτεχνών.
γ) Τα Βραβεία θα απονεμηθούν στο πλαίσιο ειδικής τελετής βράβευσης, που θα πραγματοποιηθεί σε χώρο που θα επιλεγεί, για το σκοπό αυτό, στην Κόρινθο, μέσα στο πρώτο τρίμηνο του 2016. Οι διακριθέντες θα ειδοποιηθούν έγκαιρα για την τελετή βράβευσης.

Πέμπτη, 18 Ιουνίου 2015

Τα καλύτερα βιβλία του 2012 δόθηκαν στην Πάτρα.



Η Διεθνής Εταιρεία Ελλήνων Λογοτεχνών και Καλλιτεχνών (International Academy of Letters, Arts & Sciences), στις 13 Ιανουαρίου 2013 στην Αίθουσα της ΔΕΕΛ τίμησε τα καλύτερα βιβλία του έτους 2012 στο πλαίσιο της εκδήλωσης για την «ΜΙΚΡΑΣΙΑΤΙΚΗ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ 90 ΧΡΟΝΙΑ ΜΕΤΑ».
Τα Βραβεία φέρουν παράσταση αφιερωμένη στην καταστροφή της ΣΜΥΡΝΗΣ και τα παρέδωσε η Πρόεδρος της ΔΕΕΛ και ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΩΝ ΧΡΥΣΟΥΛΑ ΒΑΡΒΕΡΗ-ΒΑΡΡΑ
Οι βραβευθέντες είναι:
-ΕΦΗ ΑΝΑΛΥΤΗ, Πρόεδρος του Συλλόγου Νέων Καλλιτεχνών Πατρών, για το βιβλίο της: «Η λήθη και η Τέχνη».
-ΣΟΦΙΑ ΔΗΜΗΤΡΟΥΚΑ- ΠΑΤΟΥΧΑ, Γενική Γραμματέας του Συλλόγου Νέων Καλλιτεχνών Πατρών, για το βιβλίο της: «Καλημέρα ήλιε, καλημέρα».
-ΘΕΟΔΩΡΑ ΜΑΡΟΥΔΑ -ΑΝΕΣΤΟΠΟΥΛΟΥ, για το βιβλίο της: «Μονοπάτια ατελέσφορα».
-ΜΑΡΙΑ ΚΟΛΟΒΟΥ- ΡΟΥΜΕΛΙΩΤΗ, για το βιβλίο της: «Ρόδα του χρόνου»,το οποίο κυκλοφορεί από τις εκδόσεις: «ΩΡΙΩΝΑ».


«Ο ΑΝΤΙΡΡΗΣΙΑΣ ΤΗΣ ΠΙΣΤΕΩΣ» της Μαρίας Κολοβού - Ρουμελιώτη, απέσπασε Β΄ Βραβείο Διηγήματος κατά τον 8ο Λογοτεχνικό Διαγωνισμό του Λογοτεχνικού και Πολιτιστικού Περιοδικού «ΔΕΥΚΑΛΙΩΝ ο Θεσσαλός», 2015.

                                                «Ο ΑΝΤΙΡΡΗΣΙΑΣ  ΤΗΣ ΠΙΣΤΕΩΣ»

Μεγάλο δοβλέτι κατείχε υπό την εποπτεία του ο Αλή Μπουρντάν  κι έτριβε τις απαλάμες του κάθε φορά που αρμένιζε ν’ αποπερατώσει  τις διάταξες του μεγάλου σουλτάνου καβάλα στο γιοργαλίδικο μικρόσωμο ντόνκι. Πάμμαχος έφερνε γύρα, φορώντας το εμπροστογεμισμένο μουσκέτο στο ζουνάρι του και το βαρύτιμο μεταξωτό καμουχά τυλιγμένο κομψά στην κεφαλή του. Θαρρείς πως τότε δέντρωνε πιότερο ριζωμένη βαθιά η ανωτερότητα της ράτσας του και λιποψυχούσε   στη θέα του η ράτσα του  ραγιά.
Παραμονές της Κοίμησης της Παναγιάς ο Nτουλγκέρης, ένας απ’ τους δεκάδες ξυλουργούς του μικρού χωριού, είχε αφήσει για λιγοστές μέρες το πελέκημα του βαρελιού, του πλαστηριού και της σκάφης∙ είχε αφήσει στη γούρνα του μικρού αστείρευτου ποταμού τα κουτσουρεμένα κορμιά του πλάτανου να κρατήσουν το δάκρυ τους κι έτσι νοτισμένα θα τα πελεκούσε μετά το πέρας της εορτής.   Κείνες τις μέρες του Τρυγητή, με το λυκαυγές έβγαλε το κοπάδι του να βοσκίσει  στα βακούφικα του μοναστηρίου. Όντας  απλώθηκαν τα πρόβατα στη βοσκή, εκείνος έκοψε βήμα γοργό για την εκκλησιά. Σαν σίμωσε, ακούμπησε στο ξώθυρο την αγκλίτσα του, έβγαλε τα τσαρούχια του,  το  κόκκινο φεσάκι κι έφτασε σούρνωντας το κορμί  στο κόνισμα της Αγιασωτήρως. Μέσα του πλάνταζε η ψυχή και σπαρταρούσε το σώμα. Αναθυμόταν τα θάματα της Παναγιάς∙ αναθυμόταν το αγγελικό φουρφούρισμα του φουστανιού Της  στο πλάι του: όταν μικρό γραικόπουλο κινδύνεψε να αποθάνει απ’ την ελονοσία  κι η Παναγιά το έσωσε.     Πολλά θα ‘θελε να Της  κουβεντιάσει, μα η γλώσσα του ήταν ξερή. Ό,τι ήταν να Της πει, ό,τι ήταν να Της ζητήσει: Tης το ‘λεγε κάθε μέρα με βουβό κλάμα και σιωπή. Η  δυνατότητα της σιωπηρής προσευχής κι η ευλογία να περιπατεί και να βόσκει τα χώματα που περιπατεί η Παναγιά του: ήταν για τον Ντουλγκέρη το καθημερινό θαύμα της Αγιασωτήρως. 
Λειψός, μα ουσιαστικός ο χρόνος στο προσευχητάρι. « Η Αγιασωτήρω δεν περιπαίζει με τις ψυχές που βασανίζονται. Εκείνη νογάει το σαράκι που μας κατατρώει και κουφώνει τη ψυχή μας» αναλογίστηκε και σηκώθηκε ν’ ανάψει στην Αγία τράπεζα το καντηλέρι της Μεταμορφώσεως του Σωτήρα ημών Ιησού   Χριστού και της Παμμήτωρ Μαρίας.
Αύγουστος του 1815. Μήνας νηστείας για χριστιανούς ∙ μήνας ραμαζανιού για μουσουλμάνους. Η γης έκαιγε∙ τα τζιτζίκια τραγουδούσαν  την ομορφιά και τη γαλήνη του τοπίου. Σε τρεις μέρες  οι χωρικοί του Μπουρντάν θα εόρταζαν  το Πάσχα της Παναγιάς τους. Οι γυναίκες θα φορούσαν τα μαχλάμια  με τις ολοκέντητες  μπόλιες∙ οι άντρες τις γιορτινές φουστανέλες, τις πουκαμίσες, τα τσαρούχια -θα άφηναν δυο τρία ασημόκουμπα ανοιχτά να φαίνεται από το γιανελί τους το δασύτριχο στήθος τους, θα πήγαιναν τα τάματά τους: λάδι για τα καντήλια, κρασί για τη μετάληψη, λαμπάδες και μελισσοκέρι∙ τα κορίτσια θα πάγαιναν πρόσφορα, βασιλικά, τσετσέκια και λιβανωτά στο εικόνισμα του Χριστού και  στην  ποδιά της Παναγίας να μοσχοβολήσει θυμίαμα ο τόπος και να χορτάσουν ψωμί οι προσκυνητές.  
Είχε φτάσει ντάλα μεσημέρι όταν άνοιξε το ξωθύρι της εκκλησιάς.
«Το πως πέρασε η ώρα δεν το νόησα καθόλου» συλλογίστηκε  και φόρεσε βιαστικά τα τσαρούχια και το φέσι του∙ άρπαξε  και την αγκλίτσα και προχώρησε γλήγορα- γλήγορα κατά τον ίσκιο που στάλιζαν τα πρόβατά του για να τα σπρώξει στη βοσκή.
Ο δυνατός ήλιος σκοτείνιασε τους οφθαλμούς του Ντουλγκέρη κι ευθύς έκλεισε τα ματόκλαδά του να συνεφέρουν∙ μα σαν τ’ άνοιξε,  από το διάσελο ξεπρόβαλε η μορφή του αφέντη Αλή Μπουρντάν.
Ταραχή, σύγκρυο τον κυρίεψε:
« Φύλαξε Άγια μου Σωτήρω∙ μεγάλος μπελάς με περιμένει!  Τούτος ο ζεβζέκης τέτοιες ώρες αναχαράζει κάτω απ’ την κληματαριά∙ δεν βγαίνει με τον ντάβανο στη γύρα…» του πέρασε σαν κεραυνός η σκέψη στο μυαλό κι αποκρουνίστηκε  με ορμή.
Δεν πρόλαβε ν’ αποτελειώσει το συλλογισμό του κι ο αφέντης βρέθηκε ομπρός του σ’ απόσταση αναπνοής. Αφού περιεργάστηκε με αινιγματική ματιά τον Ντουλγκέρη, αναχάραξε:
«Πολύ γιαβουκλή σε βρίσκω με την Αγιασωτήρω σου βρε γιουνάν! Για μάζεψε λιγάκι τα μυαλά σου! Τι πράγμα, μωρέ, Της κουβεντιάζεις και Κάθεται και σ’ Ακούει; Δεν μου αρέσκουν τα σινάφια Της μαζί σου!».
Μπλάβιασε ολάκερος ο φτωχός! Προσπάθησε να πάρει τα ίσα του:
«Μεγάλη η Χάρη Της αφέντη μου, μεγάλη και τρανή και η δική σου αφεντιά!» απολογήθηκε τρεμάμενος. «Ποιος καλός δρόμος σε ‘βγαλε τέτοια ώρα στα λημέρια του Θεού; Για κόπιασε να κάτσουμε δαμάκι∙ να πάμε στον ίσκιο να πάρεις μιαν ανάσα,  να βάλεις στο στόμα μια μπουκιά, να πιείς και μία στάλα! Με τέτοιο ντάβανο, θα λιγοψυχήσεις αφέντη μου!»
«Άσε τα καλοπιάσματα βρε γκιουλέκα! δε πιάνουνε τόπο μα θες! Εγώ ‘μαι γκλάβας, κι αν μου μπει κάτι στο μυαλό… δε μου ξεφεύγει».
«Μα το Μεγάλο Προφήτη, αφέντη μου, και την Αγιασωτήρω που μας γλέπει! δε σε καταλαβαίνω» κόμπιασε κι άπλωσε ικετευτικά τα χέρια στα ουράνια και συνέχισε:  «Μα πες στο δόλιο, τι σου συμβαίνει;»
Ο Αλή Μπουρντάν περιεργάστηκε με λαμνισμένη ματιά τον Ντουλγκέρη∙ έκανε να φύγει με το ντόνκι μα πισωγύρισε μετανοιωμένος:
 «Όλα τα έμαθα ορέ γιουνάν! Όλα! Μου τα ξεστόμισε στη ρούγα ο Καλαντζής. Είπε, πως έχεις πολλά σουρταφέρτα με τη χάρη Της και σου κάνει όλα τα χατίρια. Πως κοιμάσαι στο σπίτι Της κρυφά κλεφτά και κουβεντιάζεις σαν αερικό μαζί Της∙ μα όταν σε κοιμίσουν οι μελίρρυτοι ψαλμοί, Εκείνη σβήνει τα καντήλια Της και μες σε συθέμελο τράνταγμα: φεύγει, αφήνοντας μονάχα ν’ ακούγεται το φουρφούρισμα του φουστανιού Της καθώς σούρνεται στο πλακόστρωτο της εκκλησιάς. Μπορείς να μου εξηγήσεις, βρε Ντουλγκέρη, τι ανοησίες είναι αυτές που μου ακομπανιάρουν;»
«Αλήθεια σου είπε εφέντη μου, ψέματα εγώ δε λέγω. Αλήθεια! Μεγάλη αλήθεια!» είπε και στάθηκε η ψυχή στα πόδια της.
«Τι λες εκεί ορέ άπιστε! Ποιος είσαι εσύ που κουρμπανείς τόσο μεγάλα λόγια; ξεστόμισε με ανεξέλεγκτο θυμό ο Αλή Μπουρντάν. «Απ’ ό,τι  γλέπω: έχεις μεγάλη γνώμη για το μπόι σου και θα τις γλυτώσεις τις καμουτσικιές.»
Κουβέντα τη κουβέντα, Ρωμιός  και Τούρκος ήρθαν σε μεγάλη αντιγνωμία.
 «Μα τον Αλλάχ και το Θεό που πιστεύω: άνθρωπος του Θεού είμαι εφέντη μου όπως κι η αφεντιά σου∙ μα αν δε με πιστεύεις, μπορούμε να δοκιμάσουμε» αναχάραξε με μεγάλη σιγουριά και πραότητα ο Ντουλγκέρης. Έπειτα έκανε δυο βήματα, ξεκρέμασε απ’ το πλατάνι το ταγάρι με την πίτα και το κρασοφλάσκι∙ ξεδίπλωσε το πεσκίρι  που ήταν διπλωμένα:
«Να, πάρε ένα φελί αλευρόπιτα να στανιάρης, αφέντη μου∙ το ‘φτιαξε η κυρά μου στην πλάκα» είπε προσφέροντας ένα κομμάτι και γέμισε το ξύλινο κουρούπι με κρασί:
«Ας με συγχωρνάει η αφεντιά σου κι όλη σου η φαμίλια, θα σε κερνούσα κι απ’ το φλασκί μου λίγο κρασί, μα εγώ ξένο αμάρτημα δε παίρνω στο λαιμό μου! Να, μόνο να  γιομίσω το κιουπάκι  μου και πάμε να προσευχηθούμε ο καθείς χωριστά. Έπειτα, σάματις τελέψουν τα προσευχήματά μας: φτεροκοπάμε το ολόγιομο κουρούπι στον αέρα∙ εκείνου που θα μείνει ανέγγιχτο κι ολόγεμο θα κουτουλίσει το πρόσωπο της γης: μόνο εκείνου  ο λόγος είναι αρεστός στο Θεό κι ο Θεός του είναι πρόθυμος να Του κάνει ό,τι ζητήσει η ταπεινή ψυχή του». 
Ο Αλή Μπουρντάν μπήκε σε μεγάλο πειρασμό κι ανεξέλεγκτη σκέψη περί πίστεως κι απιστίας και θέλησε να δοκιμάσει την απόκοτη τούτη πρόκληση τού άπιστου γιουνάν:
«Χαλάλι σου ορέ Ντουλγκέρη! Χαλάλι σου!» είπε και κατέβηκε μ’ ένα σάλτο απ’ το μικρόσωμο ντόνκι κι έδεσε απ’ το πλατάνι, θηλιά το καπίστρι. Γονάτισε, έστρεψε το κορμί κατά την  ιερή πόλη του μεγάλου προφήτη και άρχισε να σκούφτει το πρόσωπο στη γης και να κάνει μετάνοιες αρθρώνοντας σιγαλόφωνες προσευχές:
«Μεγάλος Είσαι Θεέ μου, Μεγάλος και Τρανός ο Μεγάλος προφήτης  που σκύφτει και θεραπονεί την ελεεινή πλάση του ανθρώπου∙ κι αν είναι να αντιμάχομαι μεταξύ πίστης κι απιστίας: ξεδιάλυνε τούτο το νεφέλιο, γιατί εγώ ταμένη έχω τη ψυχή μου να Σε υπερασπίζεται».
Ο Ντουλγκέρης είχε κόψει δρόμο κατά την εκκλησιά. Γονάτισε εμπρός στο εικόνισμα της Μεταμόρφωσης του Σωτήρα ημών Ιησού Χριστού, έστρεψε τους οφθαλμούς να κοιτάζουν το αιωρούμενο κορμί κατά τον ουρανό κι άρχισε να προσεύχεται. Ρονιές ρονιές    ‘τρεχαν  τα δάκρυα στα αυλακωμένα από τη δούλεψη μάγουλα:
«Μεγάλος Είσαι Θεέ μου, Μεγάλη  και Τρανή η χάρη  της Μητρός που υπηρετώ και προσεύχομαι. Κάνε το θαύμα Σου και φέρε στο δρόμο Σου την ψυχή που ολιγοπιστεί κι ανταρεύεται μεταξύ πίστης κι απιστίας. Ξεδιάλυνε τούτο το νέφελο της ψυχής του και δεν θα λείψει μήτε κερί, μήτε  λάδι απ’ τα καντηλέρια σου» παρακάλεσε και βγήκε από την εκκλησιά να δοκιμάσει την πίστη του και την εύνοια  του Χριστού.
Σάλεψαν τα μυαλά και των δύο:
« Έλα, ρίξε πρώτος!» πρότρεψε  ο Αλή Μπουρντάν.
« Εσύ, εφέντη μου∙ εσύ!» αντιρρήθηκε ο Ντουλκγέρης.
«Εσύ, ορέ Ντουλγκέρη,  ρίξε πρώτος! Μέχρι να φτάσει η προσευχή στη Μέκκα, θα νυχτώσουμε!  Στο πλάι σου τον έχεις το Θεό και την Αγιασωτήρω σου∙ ένα χοπ! κάνει το χέρι σου με το γιομάτο κύπελλο… απλώνει Εκείνος το δικό Του, το αρπάζει και το κατεβάζει ολόγιομο στο πρόσωπο της γης δίχως να καταβρέξει εκείνη τη μουτσούνα της!».
Πήρε ο Ντουλγκέρης το ‘λόγιομο κουρούπι και με ένα  τίναγμα στον αέρα:  ανέγγιχτο κι ολόγεμο κουτούλησε το πρόσωπο της γης. Έπειτα το ανασήκωσε τρεμάμενος, σταυροκοπήθηκε και χωρίς καμιά πρόποση μετάλαβε τη θεία κοινωνία. Γέμισε απαρχής το κουρούπι με νέο κρασί και το ‘δωκε ολόχαρος  στο βλάμη του:
«Η σειρά σου εφέντη μου! Σειρά  να βάλει χέρι κι ο δικό σου Θεός!».
Φοβήθηκε ο Αλή Μπουρντάν, είπε να μη βάλει σε δοκιμασία την πίστη του.
« Έλα εφέντη μου, τι κώλωσες;  Κλείσε τα βλέφαρα και ρίχτω!»  πρότρεψε ακλόνητος αυτή τη φορά ο γιουνάν.
Ο Αλή Μπουρντάν  πήρε το φίσκα κύπελλο∙ έστρεψε τα μάτια του κατά την Ανατολή, και χοπ! κάνει το χέρι και ρίχνει το κρασί στον αέρα. Άργησε ο Αλλάχ να βάλει το χέρι Του, να αρπάξει και να κατεβάσει ολόγιομο το σκουτέλι στο πρόσωπο της γης δίχως να καταβρεχτεί η μουτσούνα της… Σχίστηκε πάνω σε μια ξερολιθιά και το κρασί πότισε το βακούφικο χώμα. Σκοτίστηκε ολάκερο το πρόσωπό του Αλή:
«Μεγάλη η πίστη σου ορέ Ντουλγκέρη∙ μεγάλη κι η προσευχή που έκανες∙ μα μένα αλαργινός είναι ο Θεός και όχι συντοπίτης!.. Αν ήταν στο πλάι μου ο Αλλάχ, δε θα ‘λιωνε ο Γκιουλέν τόσον καιρό στο στρώμα∙ θα Είχε κάνει  Εκείνος το θάμα Του και θα τον είχε αλαφρώσει απ’ το μαρτούριο. Τσότσο είναι μωρέ γιουνάν!.. Μικρό παιδί στα σπάργανα! κι αφότου ο λόγος σου  είναι αρεστός στο Θεό, κι ο Θεός σου είναι πρόθυμος να σου κάνει ό,τι ζητήσει η ταπεινή σου ψυχή: ζήτα να μου γιατρέψει το Γκιουλέν κι εγώ δε θα αφήκω ποτές δίχως κερί και  λάδι το Κονάκι Της», είπε κι έλυσε το ντόνκι  απ’ το πλατάνι.
Πεζός κι αμίλητος  πήρε να κατηφορίζει το δρόμο με τον μεταξωτό καμουχά ανεμισμένο άκομψα στην κεφαλή. Πίσω ακολουθούσε το άλογο  με αργό βήμα και μόνο σαν κόντεψαν οι δυο το χωριό, στάθηκε να ιππεύσει το κοντόσωμο ντόνκι.
Όντας έφτασε στο κονάκι του στην πάνω ρούγα του χωριού, στάβλισε το άλογο και  κατευθύνθηκε στο πλυσταριό που σαπούνιζε η Χανούμη. Πρώτη φορά  έπιανε  τον εαυτό του να βρίσκεται σε τέτοια περισυλλογή και περίσκεψη.. 
 «Σε  μεγάλη δοκιμασία μπήκε η πίστη μου αφέντρα μου, μα το Θεό που πιστεύουμε! Τόσα χρόνια πιστός δούλος του Αλλάχ, κι Αυτός  με άφηκε να ταλαντεύομε αβοήθητος μεταξύ πίστεως κι απιστίας∙  ακόμη και το Γκιουλέν μας άφησε να βασανίζεται αβοήθητο στην κόλαση της αρρώστιας. Ολιγοπίστησα αφέντρα μου! Ολιγοπίστησα!  Κλονίστηκε το ψυχικό μου» είπε κι άρχισε να ιστορεί τα καθέκαστα.
Όντας όλα ησύχασαν και το φεγγάρι αναφάνηκε  ψηλά στον ουρανό, δυο μαύρες σκιές σαν ξωτικά  ανηφόρισαν τη γιδόστρατα που οδηγούσε στα βακούφικα. Ολόγεμο το πρόσωπο της Σελήνης άνοιγε χαμογελαστό την πόρτα του  προσκυνήματος.
Μαραμένο γιασεμάκι ο Γκιουλέν  στα χέρια του Αλή  Μπουρντάν, χλωμό κεράκι που λαχταρούσε ν’ αναστηθεί απ’ την αύρα του αγέρα που ακόμη δεν είχε γνωρίσει.
Η Χανούμη άνοιξε το ξωθύρι, έβγαλε τα λιτά υποδήματα κι απόθεσε το μπόγο που κουβαλούσε καταγής. Πήρε στα χέρια το παιδί,  το ξάπλωσε στο σωρό με τα στρωσίδια ενώ ο Αλή έτριψε τον πυριόβολο στην ίσκα. Φύσηξε, ξαναφύσηξε και μια σπιθίτσα φως άστραψε στο σκοτάδι. Γέμισε λάδι το καντηλέρι∙ άναψε  κερί και καντήλι. Προσμονή κι ελπίδα εναπόθεσε στο πρόσωπο της Παναγιάς και του Γιού Της.
Άπλωσαν το μαχράμι και τα δυο σάσματα πλάι στο μανουάλι και κοίμισαν το παιδί. Μέσα τους είχε γιγαντώσει η πεθυμιά της προσευχής μα τώρα σε ξενικό Θεό πώς να ζητήσουν χάρη;  Τι προσευχή να ειπούν;
« Αν ο Θεός είναι Ένας: τότε ο Ένας, Ίδιος πάντα Θεός, νοιάζεται για όλους και για όλα. Άλλοι τον λέγουνε Χριστό, Χανούμη μου, άλλοι τον λέγουν Βούδα∙ ο Ντουλγκέρης τον αναφωνεί και τον καλεί  Αγιασωτήρω… κι εμείς τον λέγουμε Αλλάχ∙  ας μας συγχωρέσει στο λοιπόν ο Αλλάχ και η Αγιασωτήρω» είπε ο Αλή Μπουρντάν  και βυθίστηκαν κι οι δυο τους στη βαθιά σιγαλιά του ναού.
Δεν μπόραγαν  να κλείσουνε μάτι. Κι οι δυο χωριστά προσεύχουνταν όπως η καρδιά τούς διέταζε. Κανείς δε γνωρίζει, πώς  και πού. Σημασία έχει η Πίστη, η Θέληση, ο Σκοπός!
Χρόνους μετρούσαν τα   δευτερόλεπτα παρέα με το χλωμό φως του καντηλιού. Αργά αργά τα μάτια βάρυναν,  στέρεψε το πετάρισμα των βλεφάρων και τα εξαντλημένα απ’ την αναμονή σώματα παραδόθηκαν στην ύπνωση του Μορφέα.
Κόντευε πια να τελέψει το λάδι απ’ τη μεγάλη καντήλα και καθώς το φως τρεμόπαιζε κι ετοιμαζόταν να  παραδώσει το πνεύμα του, συνέβη κάτι ανεξήγητο: Άρχισε να σπιθίζει.. Να μεγαλώνει… Να μικραίνει… Να παραμεγαλώνει.. και ξαφνικά η καντήλα άρχισε ένα τρελό χορό, πέρα δώθε, πέρα δώθε, μέχρι που το φως σβήστηκε κι η εκκλησιά παραδόθηκε στο σκοτάδι.
Τότε, τρανός σεισμός τάραξε την εκκλησιά.
Έτριζε το ταβάνι.. Οι τοίχοι.. Τα εικονίσματα.. Άνοιξε η Ωραία Πύλη!
Ηλιοφώτιστη η Κυρά Παναγιά περπάτησε μπροστά τους αφήνοντας να ακουστεί το αγγελικό σούρσιμο του φουστανιού της.
Σσσσσσσς  σφύριζε, μέχρι που άνοιξε μονάχο το ξωθύρι   και χάθηκε μέσα στη νύχτα.
Το   γοερό κλάμα του Γκιουλέν  συντάραξε τα θεμέλια του ναού.
«Σσσσσσσσσστ…» ακούστηκε μακρόσυρτο κι αλλόκοτα φοβισμένο το κάλεσμα του Αλή  Μπουρντάν και της Χανούμη.
«Σσσστ…» επανέλαβαν συριχτά κι όταν συνήλθαν λιγάκι απ’ το μεγάλο σοκ αναφώνησαν:
 «Η Αγιασωτήρω!… Η Αγιασωτήρω!  Η μάνα του Χριστού!!!».

 «Η Αγιασωτήρω! Μεγάλη η Χάρη της!!! Μας λυπήθηκε κι έκανε το θαύμα της!...» είπαν κι οι δυο με μια φωνή που ‘σχιζε την καρδιά και λύγισε τα γόνατα.

Τετάρτη, 28 Ιανουαρίου 2015

ΜΑΡΙΑ ΚΟΛΟΒΟΥ - ΡΟΥΜΕΛΙΩΤΗ
(Λογοτέχνης- Εικαστικός)

 ΠΑΤΡΑ

Ο ΓΟΡΤΥΝΙΑΚΟΣ ΣΥΝΔΕΣΜΟΣ ΠΑΤΡΩΝ« Ο ΑΓΙΟΣ ΓΡΗΓΟΡΙΟΣ Ο Ε΄» διοργανώνει μονοήμερη εκδρομή

ΓΟΡΤΥΝΙΑΚΟΣ ΣΥΝΔΕΣΜΟΣ ΠΑΤΡΩΝ« Ο ΑΓΙΟΣ ΓΡΗΓΟΡΙΟΣ Ο Ε΄»
                     Ερενστρώλε 31 – 35 Πάτρα, Τ.Κ. 26224, Fax: 2610 335511
Τηλ.: 6932 382083 – 6944 270813-  email: gortiniakospatra@yahoo.gr
-----------------------------------------------------------------------------------------------
ΕΚΔΡΟΜΗ

 Ο Γορτυνιακός Σύνδεσμος Πατρών «ο Άγιος Γρηγόριος ο Ε΄» διοργανώνει μονοήμερη εκδρομή  την  Κυριακή 5 Ιουλίου 2015.
1.      Επίσκεψη στο γραφικό χωριό Λάστα, υψόμετρο 1.040μ., με μαγευτική θέα, αποκαλούμενο και «Μπαλκόνι του Μαινάλου». Στις 5/7 εορτάζεται πανηγυρικά, ετεροχρονισμένα, η μνήμη των Αγίων Αποστόλων, προστατών του χωριού.
2.      Παρακολούθηση θείας Λειτουργίας και προσκύνημα στον Ιερό Ευαγγέλιο. Το Ευαγγέλιο της Λάστας είναι ανεκτίμητης αξίας. Κατασκευασμένο στη Ρωσία με ειδική τεχνική και γραφή από καλλιτέχνη αγιογράφο. Υπάρχουν, όμοια, σύνολο μόνο 3 σε όλο τον κόσμο. Δημιουργήθηκε περί το 1800 και εδωρήθη  από ευκατάστατο Λασταίο. Φυλάσσεται σε ασφαλές μέρος και εκθέτεται προς προσκύνημα μόνο την εορτή των Αγ. Αποστόλων.
3.      Καλωσόρισμα με καφέ και καλούδια από τον Τοπικό Σύλλογο.
4.      Συμμετοχή στη χορευτική πανήγυρη κάτω από τον τεράστιο πλάτανο. Ο χορός είναι Δωρεάν (τα όργανα είναι πληρωμένα απ’ τον Τοπικό Σύλλογο). Φαγητό: Μόνο ψητά: σουβλάκια – γουρουνοπούλα κ.ά. (Δεν συμπεριλαμβάνονται στην τιμή). Το κρασί, και μόνον, είναι προσφορά του Συλλόγου.
5.      Αναχώρηση, περί τις 14:00, για το Λιμποβίσι, το χωριό του Κολοκοτρώνη. Επίσκεψη στο σπίτι του και το τοπικό μουσείο. Ολιγόωρη διακοπή για ξεκούραση και καφέ.
6.      Αναχώρηση  περί τις 16:00 για την  Ιερά Μονή Κερνίτσης (Νυμφασία), τόπος καταγωγής του αειμνήστου πατρός Γερβάσιου Παρασκευόπουλου.
7.      Υποδοχή από την ηγουμένη Συγκλητική και τις μοναχές, ξενάγηση, συζήτηση
8.      Παρακολούθηση εσπερινού την 18:00, Μετά το πέρας αναχώρηση για Πάτρα.

Ώρα εκκίνησης 6:15 το πρωί (ΑΥΣΤΗΡΩΣ) και ώρα επιστροφής περί την 21:30. Σημείο εκκίνησης Πλατεία Τριών Συμμάχων επί της Όθωνος Αμαλίας.  Διαδρομή: Γούναρη – Ακρωτηρίου – Γεωργίου Παπανδρέου – 111. Όποιος εκ των συμμετεχόντων κατοικεί επί της διαδρομής, δύναται να παραληφθεί κατ’ οδόν, αφού το δηλώσει προηγουμένως, ΧΩΡΙΣ το λεωφορείο να κάνει παράκαμψη.
Τιμή συμμετοχής: 20€ ανά άτομο - Συμμετοχή – Πληροφορίες: 6932 382083
Τελευταία ημέρα δήλωσης συμμετοχής: Πέμπτη 2 Ιουλίου 2015, ώρα 12:00μ.μ. Θα τηρηθεί η σειρά προτεραιότητος.

Υ.Γ. Συνίσταται η μεταφορά μαζί σας εξωρούχων (ζακέτα κλπ)